Welcome      
startpagina aan de andere kant

 

outback...

De psycholoog die we in Sydney zagen had gelijk: dit landschap raakt je ziel. Ik zou niet weten hoe, maar ik voel het wel. De kracht van dit landschap is de ruimte en de monotonie. Je geest komt tot rust. Omdat er zoveel niet is, wordt je meer geraakt door wat er wel is. Wat zie je, behalve het rode zand, polletjes dor gras en een struikje hier en daar? Af en toe een kapotte autoband. Of een paar slenterende koeien. Wat doen die koeien hier, vraag je je af, en ze kijken alsof zij zich dat ook van jou afvragen: wat doe jij hier? En dan is er de reizigersromantiek van de ontvolkte plaatsjes waar ooit geld werd verdiend aan kolen, koper of goud en waar nu een handvol mensen woont, vanwege die koeien, of om passanten zoals wij van benzine en koffie te voorzien.