Intercollegiale audits

Een informele werksfeer kan prettig zijn, maar door gebrek aan omgangsvormen ook leiden tot botheid. En de losse toon in de communicatie maakt het weer moeilijk om gedrag dat over de schreef gaat aan de kaak te stellen. Ordinaire scheldpartijen, collega's die tijdens een vergadering hun mobiel opnemen en een gesprek beginnen of via hun blackberry mailtjes beantwoorden - het zorgt voor een hoop irritatie, waar vrijwel niemand wat aan doet.

Dat niemand ingrijpt is begrijpelijk, want door de vriendschappelijke cultuur op het werk ben je als persoon meer kwetsbaar dan in een formele cultuur. Als je niet als professional maar als vriend/collega feedback geeft kan er een conflict ontstaan en/of kan de ander zich erg gekwetst voelen.

Regelmatig zie ik cliënten - managers en medewerkers - die afknappen op het onbehouwen of intimiderende gedrag van collega's. Ze irriteren zich, raken gedemotiveerd, en hebben het gevoel niets aan hun situatie te kunnen veranderen. Als ze niet opstappen is vaak de enige uitweg: de mediator of therapeut.

Bij de mediatior/therapeut komen collega's die van vrienden vijanden zijn geworden. Vroeger gingen ze samen uit, nu kunnen ze elkaar niet luchten of zien. De oorzaak is meestal futiel, zoals mailen tijdens een vergadering, een denigrerende opmerking in de wandelgang of een groet onbeantwoord laten. Gevolg is een neerwaartse spiraal van elkaar onderuit halen. Bij de mediator of therapeut wordt een overeenkomst opgesteld met daarin omgangsregels. Beiden moeten deze overeenkomst ondertekenen.

Wie die kant niet op wil gaan, en er ook niet voor voelt om opeens strenge gedragsregels in te voeren, kan er voor kiezen intercollegiale audits te houden. Werknemers die een werkplek delen of een team, kluster of divisie vormen, wordt gevraagd vast te stellen welke onuitgesproken omgangsregels zij hanteren. Dat geeft niet alleen duidelijkheid in bestaande regels, maar schept ook ruimte om - als daar behoefte aan is - tot nieuwe afspraken te komen.