| |
Angst voor blindgangers
- 'Ik ben vastgelopen. Misschien
bestaan er nog veel meer leuke banen, maar ik kom er niet
op.' - 'Ik heb het idee dat er meer in me zit dan eruit
komt.' -'Ik kom maar niet van het stempel "veelbelovend"af.
Wanneer gaat het nou eindelijk eens gebeuren?'
Drie uitspraken van mensen die zich niet (meer) ontplooien
in hun werk en daardoor vastlopen. Ze zoeken bij de ander
de lucifer om hun innerlijk vuur te ontbranden. De manier
waarop hun bezieling gedoofd is, verschilt. Sommigen presteren
voor de buitenwereld, anderen ervaren dat ze leeg gezogen
zijn In de behandeling van burnout betrek ik de afstemming
tussen persoon en werk. Daarvoor gebruik ik vragenlijsten
zoals de Occupational Personality Questionnaire (OPQ), een
vragenlijst die nagaat waar je 'aardigheid' in hebt, en
niet waar je vaardig in bent. Ook gebruik ik een test met
teamrollen: welke rol vervul je in een team, ben je vooral
een sociaal verantwoordelijk iemand of meer een doener?
Deze test werkt met zelfbeoordeling en met 360 graden feedback,
beoordeling door belangrijke anderen in je omgeving. Uit
deze testen blijkt meestal waarom je vastloopt. Voorbeeld:
een secretaresse was gevraagd leiding te geven aan het secretariaat.
Ze kon moeilijk nee zeggen en hoewel leidinggeven haar niet
aantrok, stemde ze in en zo werd zo hoofd secretariaat.
Binnen een half jaar was ze volledig opgebrand. Uit het
onderzoek bleek dat ze geen enkel plezier (aardigheid) in
leidinggeven had, maar ook niet terug wilde naar haar functie
van secretaresse. Wel vond ze omgaan met mensen leuk, adviseren
lag haar goed en het werkveld van arbeid en organisatie
paste goed bij haar. Het advies was: opleiding tot personeelsadviseur
volgen.
Geen grenzen
Het is leuk als het loopbaan-onderzoek tot zulke duidelijke
adviezen leidt, maar bij mensen die burnout zijn geraakt
ligt het soms anders. Ze zijn over hun eigen grenzen heengegaan
en hebben anderen over hun grenzen laten gaan. Op de vraag
'Wat wil je' lijkt hun reactie op een black-out. Een reëel
zelfbeeld ontbreekt. Het ene moment denkt iemand alles te
kunnen, het volgende moment stelt iemand in zijn eigen ogen
niets voor. Hoe kom je na jaren vervreemding in contact
met wat je prikkelt in een baan? Met andere woorden: hoe
spoor je je eigen loopbaanwaarden op, waaraan je een baan
kan toetsen? Daarbij moet je denken aan waarden zoals: eigen
tijd kunnen indelen, samenwerken, vrolijkheid, onafhankelijkheid,
artistieke expressie, prestatie en succes, op je fiets naar
het werk, kennis, een balans tussen werken en zorgen, inkomen,
erkenning, resultaat zien van wat je doet. Ga over de afgelopen
jaren eens na wat je energie en voldoening gaf in je werk.
Zijn je waarden veranderd in de afgelopen zeven jaar? Welke
waarden zijn over zeven jaar vooral van belang? Wat zou
je moeten doen om die waarden te realiseren? Het blijkt
soms dat mensen vaak wel enig idee hebben van wat ze motiveert,
maar bang zijn dat het niet lukt, dat hun idee een zogenaamde
blindganger is. Dat weerhoudt ze van het experiment. Maar
wat is het ergste dat je kan gebeuren als het niet lukt?
Je vaste gewoontes doorbreken kan een opstap zijn om aan
verandering en het experiment te wennen. Ga eens naar hele
andere televisie-programma's kijken, lees eens een andere
krant of tijdschrift. Volg eens een cursus die helemaal
niet aansluit bij je kennis of vaardigheden, maar die je
wel heel leuk lijkt. Verras jezelf en denk: 'Ik wist niet
dat ik het in me had.

|