Botafbraak door stress

Onlangs vertelde een cliënte (35 jaar) dat haar kaakbot in rap tempo was afgebroken waardoor zij ontstekingen (periodontitis) kreeg. Haar tandarts kon
hiervoor geen verklaring vinden, had het uitgebreid besproken met diverse
collega's en ook met de huisarts. Ook die konden geen verklaring vinden. De cliënte vroeg zich af of er een verband met stress zou kunnen bestaan.

Nu heeft stress veel dingen op zijn geweten, het vermindert de immuunafweer, verhoogt het risico op een hart- en vaatziekten, maar zou het ook botafbraak bewerkstelligen? Vrouwen die in de overgang zitten, kunnen er mee te maken krijgen, maar dan spelen waarschijnlijk andere hormonen een rol, dacht ik. Ik legde de zaak aan m'n broer voor, een kritische kinderarts in Dokkum en verwachtte nul op het rekest. Hij is behept met een grote dosis scepsis tegenover alles wat maar naar modeziekte ruikt. Een echte arts.
Groot was dus mijn verrassing toen hij met een onderzoekje aan kwam zetten waaruit je zou kunnen opmaken dat stress inderdaad van invloed is op botafbraak. Het artikeltje komt uit China ( Medical University, Shanghai 200011, China. gsyun@163.com).

Het onderzoek ging als volgt. Om de effecten van stress op periodontitis van cavia's te onderzoeken, werden 24 cavia's geïnfecteerd met Actinobacillus actinomycetemcomitans (Aa) and Porphyromonas gingivalis (Pg) in het tandvlees. De cavia's werden daarna in twee groepen verdeeld: de stressgroep ze werden in een koud bad gestopt en aan het schrikken gemaakt) en de controle groep die niet op deze manier werd gestimuleerd. Drie dieren van iedere groep werden na 1, 2, 4 en 6 weken na de inenting onderzocht. Men keek naar cortisol concentratie (stresshormoon). En ja hoor, de cortisol concentratie van de stressgroep was significant hoger dan die van de controle groep. Stress kan dus de kans vergroten op vernietiging van het kaakbot en het risico op ziektes verhogen. Het botherstel was in de stress groep niet zo actief als in de controle groep. De conclusie van de onderzoekers was dat stress een risicofactor is voor kaakbot.

In hoeverre je hiermee het bewijs hebt dat het ook in mensen zo is…maar uitgesloten is het dus allerminst.
Inmiddels is het kaakbot van de cliënte gelukkig weer wat aan het herstellen, het bot groeit weer aan. Kennelijk is ze op de goede weg, nu ze meer gaat lijken op de controlegroep van de cavia's, in de zin dat ze een minder gestresst leven leidt.