Emo-Shoppen in Duesseldorf

Emo-shoppen noemt m'n dochter het. Op het laatst nog een lila vestje bij Biba willen kopen. Een kwartier voor de trein vertrekt willen scoren. Onder de druk van de deadline van vertrek lijken de etalages ineens allemaal mooier. Hoe kan het dat we de afgelopen dagen zoveel over het hoofd hebben gezien?

Vlak na kerst begint in de meeste grote steden de uitverkoop. Al enkele jaren ben ik met mijn dochter in Londen geweest, maar de laatste keer viel het tegen. Het effect van de globalisering, in Nederland koop je precies dezelfde dingen bij Mango, H&M en al die andere leuke zaken. En het was er zo druk.

Ook mijn dochter heeft last van emo-shoppen. Een dag voor ons vertrek naar de Duitse modestad zag ze een leuk wit jasje met grote knopen hangen in Egmond-Binnen. Het zat een beetje krap, maat 38 is net iets te klein. maar eigenlijk... Trendy, zo beschrijft ze zichzelf in het jasje. 'Waarom koop je het niet,' vroeg haar vriendin. 'Dan noemt m'n moeder me koopverslaafd,' was haar reactie. 'Ik durf niet met nog een jasje aan te komen.' En nu kijk ik in iedere winkel of er een wit jasje voor haar hangt.

Ze slaagt voor een jas in Peek&Cloppenburg. Zo'n ouderwetse zaak? We kijken onze ogen uit, we lopen van Diesel naar Joop! en allerlei andere merken. Een dj zorgt voor een goede sound, het lijkt wel disco. Die groene jas, met dat bontje, het staat haar eigenlijk heel goed. Die ceintuur maakt het pittig. Na lang dralen voor de spiegel besluit ze dat dit de jas is. Veel minder besmettelijk dan al die witten. Bovendien, je ziet er wel erg veel op straat.

De mooiste winkels zijn te vinden aan de Konigsallee. Prachtige etalage van Prada, vol kleurige tasjes. De mooiste zaak vond ik Prange, een zaal vol Italiaanse laarzen en schoenen. Natuurlijk, een paar schoenen gekocht. Afgeprijsd, maar nog steeds vier keer zo duur als in Nederland. Ook leuk om weer eens door een Habitat te lopen, een zaak die het kennelijk in Nederland niet redde. prachtig afwasrekje gezien,voor €42,--

Schoenen, een rood jasje van Kaufhof Galeria, én de catalogus van de tentoonstelling van francis Bacon, is de buit. Het laatste als cadeautje voor m'n man. Als ik hem de aanwinsten show, zegt hij: 'Mooi. Maar hoe zal ik het zeggen, toch wel een beetje Duits allemaal.'

Dat wordt volgend jaar Milaan.