'Vanaf 1 december jl woon ik in Frankrijk.'staat
op de kerstgroet van voormalig collega Monique Moors. Ik wist
niet beter of ze woonde bij me in de buurt, aan het Ceramplein
in Amsterdam-Oost.
Monique Moors begon in januari 2001 als management-assistent bij
ons bedrijf Prometheus. Veelbelovend: ze wist uit eigen ervaring
wat burnout was en ze kon goed organiseren. Bovendien was ze nauwgezet,
op het perfectionistische af en trok ze veel verantwoordelijkheid
naar zich toe. Een betere werknemer kan je haast niet wensen.
De proefperiode was nog niet voorbij of ze verraste ons met de
mededeling dat ze ontslag nam. Ze wilde nog wel freelance voor
ons werken. Nu weet ik waarom.
Ze schrijft: 'Begin van dit jaar heb ik mijn verhaal geschreven.
Daarin heb ik verwoord welke richting mijn levenskompas aanwijst.
Hieraan is een zoektocht voorafgegaan met vragen als: ben ik op
de juiste plek, leef en leer ik met zielsverwanten, en ben ik
bezig met datgene wat diep in mijn hart leeft?'
In haar zoektocht stuit Monique Moors op een belangrijk symbool:
de keukentafel thuis op de boerderij. Iedereen was altijd van
harte welkom om aan de tafel aan te schuiven. De boerderij werd
verkocht en de keukentafel verhuisde naar het driekamer appartement
aan het Ceramplein. En nu staat hij in de woonkeuken van Maison
Puech Malou. Het huis ligt in het departement Tarn en maakt deel
uit van de Zuid franse regio Midi Pyrénées. Het
hele jaar door een aangenaam klimaat!
Monique Moors: 'Mijn jeugdwens om de traditie van de keukentafel
voort te zetten is in vervulling gegaan. Wat mij drijft is mensen
het naar hun zin maken en zich thuis te laten voelen. Niets is
meer bijzonder dan iemand zich thuis te laten voelen.'
Trots heeft ze de brochure van Maison Puech Malou bij de kerstgroet
gevoegd. Een sfeervol, uit 1800 daterend Frans landhuis, met een
houten balkenplafond en een rode tegelvloer. Onder de boom een
houten tafel met gemakkelijke stoelen. In de tuin glinstert het
blauw van een zwembad.
Monique komt aan haar kost door vijf twee persoons slaapkamers
te verhuren en een luxe, vrijstaande gite (www.maisonpuechmalou.com)
. Als service biedt ze de overbelaste werknemer massage en ontspanningstherapie.
Ik heb bewondering voor haar moed. Hoeveel mensen dromen niet
van een dergelijk bestaan en hoe weinig zetten hun verlangens
in daden om?
Zelf kijk ik terug op een jaar met ingrijpende beslissingen. Huis
verkocht, nieuw huis gehuurd. Geld op de bank gezet om van financiële
druk bevrijd te zijn. Ik heb bereikt wat ik wilde, namelijk dat
ik kan kiezen voor werk dat ik leuk vind. Maar ergens knaagt het,
want de woning met aan beide kanten uitzicht op bakstenen is een
echt minpunt. Zeker als ik de mooie brochure van Monique bekijk.
Dus laat ik het komende jaar is met de vragen van Monique beginnen:
ben ik op de juiste plek, leef en leer ik met zielsverwanten,
en ben ik bezig met datgene wat diep in mijn hart leeft? En op
zoek gaan naar net zo'n mooi symbool in mijn jeugd als de keukentafel
van Monique.
