Kind of geen kind?

'Als ik 38 ben, wil ik persé een kind. Ik heb nu nog een jaar en een paar maanden de tijd.' Pasya, werkzaam als HRM-manager bij een groot concern is sinds een paar maanden burnout. Ze is aan het herstellen en bezig haar leven op orde te krijgen. Ze neemt belangrijke besluiten die veel te maken hebben met het beëindigen van een langdurige relatie. Met die man had ze kinderen willen krijgen. Maar vlak voor ze gingen trouwen, nu drie jaar geleden, kreeg hij een ander. Ze overweegt een kind te krijgen van een donor. 'De tijd dringt, een kind gaat voor, een man krijgen kan altijd nog.', zegt ze.
Dezelfde dag zie ik Cynthia,35 jaar. Zij is marketeer bij een bank en twijfelt over het krijgen van een kind. Ze heeft een stabiele relatie van vijf jaar met Joep, maar van hem hoeft een kind niet. Ze hebben het toch goed zo? Ze kunnen nu alles doen wat ze willen. 'En', zegt haar vriend Joep, 'Kan je het wel aan? Je werk is je nu vaak al te veel.' Maar Cynthia moet er niet aan denken straks allebei 50 te zijn en geen kinderen te hebben. 'Dat is toch ongelooflijk saai? Als ik mijn vriendin hoor vertellen over haar baby, hoe hij met uitgestrekte armpjes 's ochtends in zijn bedje staat, dan denk ik dat wil ik ook.'
Beide vrouwen vragen zich wel af of ze meer risico lopen burnout te raken of te blijven als ze kinderen krijgen. Die vraag is snel beantwoord.

Burnoutrisico door dubbele belasting?
Het is een vaakgehoorde misvatting dat veel vrouwen in de WAO terecht komen vanwege de combinatie van carrière en moederschap. Onderzoek wijst uit dat het hebben van kinderen voor zowel mannen als vrouwen een beschermende factor is tegen arbeidsongeschiktheid (mannen en vrouwen in de leeftijdsgroep 25 tot 35 jaar vormen hier een uitzondering op).
Voor 35-plus vrouwen geldt dus dat kinderen krijgen het risico op burnout niet verhoogt. Tussen haakjes: het zou wel aardig zijn om eens na te gaan of hun huidige situatie, het verscheurd worden door twijfel over de vraag of ze wel of niet in verwachting zullen raken, effect heeft op de uitputting. Zo'n dilemma kan een grote energievreter zijn.

Weet waar je aan begint
Wat zou het prettig zijn als je een tijdje op proef moeder kon zijn. Dat hebben ze wel eens bij tienermeisjes gedaan. Om tienerzwangerschappen te voorkomen, gaven ze de meisjes (en jongens ook, geloof ik) een babypop mee naar huis, die absoluut verzorgd moest worden. Zo'n pop leek een soort Japans computerbeestje, Tamagotschi, dat ook steeds om verzorging piepte. Veel meisjes lieten het kind bij moeders en gingen liever uit. Waarschijnlijk zorgde deze ervaring voor uitstel van de kinderwens.
Het voordeel van een dergelijke oefensituatie is dat de vraag niet meer blijft malen in je hoofd, maar dat je weet waar je aan begint. Je kunt zo bijvoorbeeld tot de ontdekking komen dat je helemaal niet wil dat je partner ervoor zorgt, hij doet het in jouw ogen toch niet goed genoeg, hij laat bijvoorbeeld het kind te lang huilen.
Maar goed, de oefenpop is er nog niet, om vrouwen uit hun tweestrijd te verlossen zwangerschap nog maar even uit te stellen.. Pasya en Cynthia zijn inmiddels een stap verder. Bij het piekeren over wel of geen kinderen krijgen (de situatie) stelden beiden als doel hoe ze zich zouden willen voelen, en dat was zelfacceptatie. De eerste stap was dat ze zichzelf gingen accepteren als vrouwen met een kinderwens en vervolgens gingen ze kijken hoe ze dat konden realiseren.
Pasya had tot nu toe eigenlijk stilletjes drie jaar lang erop gehoopt dat haar ex nog wel terug zou komen. Dit ondanks het feit dat hij haar drie jaar geleden in de steek had gelaten. Voor haar was het van belang te accepteren dat er geen weg terug was en dat ze voor een kind zich op een ander moest richten.
Cynthia moest met Joep gaan praten over de taakverdeling als de baby er eenmaal was. Dat had ze tot nu toe niet gedurfd omdat ze bang was dat hij dan helemaal van een baby af zou zien. En dat zou de relatie op het spel zetten.

Of beide dames een kind zullen krijgen is nog maar de vraag. Misschien kiest Cynthia voor een toekomst zonder Joep en gaat ze op zoek naar een spannender man. Ook Pasya's toekomst ligt open als ze de hoop dat het met haar en haar ex nog goed komt laat varen.
Beiden hadden veel baat bij het accepteren van zichzelf als een persoon met een verlangen naar een kind met als vervolg de vraag: wat is daar voor nodig? Opnieuw doet zich dan de vraag voor dat als je je dat allemaal realiseert of je dan nog steeds kiest voor een kind.