Loslaten

Je doet te veel, je zou iets moeten los laten, maar je zou niet weten wat. Alles voelt als even belangrijk.

Dat geldt ook voor Ronald. Hij kan er niet van slapen. Daarom komt hij langs voor coaching. Hij is logistiek manager en zijn bedrijf maakt een fusie door. Zijn management-assistent barst regelmatig in huilen uit en zijn medewerkers lopen vast in al het werk dat op ze af komt. Ronald voelt zich daar verantwoordelijk voor, maar weet niet hoe hij het werk kan keren. Naast zijn werk geeft Ronald twee avonden per week les op een universiteit, waar nog voorbereidingstijd en nakijkwerk bijkomt. Thuis is het ook niet rustig. Zijn vrouw volgt een studie en zijn schoonmoeder, die chronisch ziek is, vraagt veel aandacht.

Ronald moet er niet aan denken de meest voor de hand liggende oplossing te volgen. “Als ik mijn baan als docent opgeef, verlies ik een stuk van mezelf”, zegt hij. “En ik zou niks meer te vertellen hebben, mijn werk is zo saai.”

Toch zal Ronald een keuze moeten maken. In dit soort gevallen leg ik mensen vaak de volgende situatie voor. Stel je staat voor God en hij vraagt je drie reden waarom je verder moet leven. Als je ze niet kunt verzinnen, is het afgelopen met je. Wat zou je antwoorden? De antwoorden vallen meestal in een van de volgende categorieën: familie, zelfontplooiing, schoonheid. Het nut van deze oefening is dat je beseft wat echt belangrijk is in je leven, waardoor je makkelijker keuzes maakt.

Als ik Ronald twee weken later terug zie, verrast hij me met een keuze waarin hij alles loslaat: hij neemt drie maanden onbetaald verlof en creëert zo ruimte voor gezin, oriëntatie op een andere baan en eigen creativiteit.

(Deze column verscheen eerder in het AD).