Aleid is een gevoelige vrouw van in de veertig. Haar voornaamste klacht is spanning op het werk, omdat haar vrouwelijke chef geen waardering voor haar toont. Haar chef is jonger, kleedt zich sexy en is vooral gericht op haar eigen carrière. Ze neemt Aleid alleen in vertrouwen als haar zoveelste vriendje ervan door is gegaan.

Vrouwen als Aleid zitten steeds vaker in de wachtkamer van psychologen. Ze vinden van zichzelf dat ze een groot invoelingsvermogen hebben en zorgzaam zijn voor anderen, maar de diagnose luidt: gekrenkt narcisme. Net als de meesten van ons kennen ze een grote liefde voor zichzelf. Maar ze houden dat verborgen. Ze geven anderen alle ruimte en plaatsen zichzelf op het tweede plan. Maar ze vinden wel dat ze zelf goed werk verrichten. In plaats van zich daar op voor te laten staan, wachten ze als een soort Assepoester op de waardering van anderen. Als die uitblijft, voelen ze zich gekrenkt.

Types als de chef van Aleid hebben het makkelijker. Ook zij lopen over van liefde voor zichzelf, maar ze tonen dat ook. Dat maakt hen niet onmiddellijk tot aangename bazen of collega's, maar ze hebben meer succes in hun werk. Ze stellen hun eigen doelen en zijn in staat om die te realiseren. Ze hebben het gevoel greep te hebben op hun bestaan.

Ik neig ertoe vrouwen als Aleid te adviseren meer met hun narcisme te koop te lopen. Niet te wachten op blijken van waardering, maar trots te zijn op wat ze presteren en dat ook anderen te laten weten. Ze moeten minder respectvol hun beurt afwachten. Dat heeft natuurlijk een onaangename kant. Veel mooie zaken komen daarbij in het gedrang, zoals: een open oor voor de noden van anderen, bescheidenheid, gevoeligheid voor menselijke verhoudingen, tact, discretie, dienstverlening en diplomatiek handelen. Maar waarom zouden in een narcistische tijd als de onze het steeds vrouwen moeten zijn die deze trekken vertonen? Laat vrouwen die vol zijn van zichzelf dat vooral tonen. Dat houdt ze uit de WAO.

Maar komt de chef van Aleid, door haar overdaad aan narcisme, uiteindelijk ook niet bij de psycholoog? Waarschijnlijk wel. Haar klacht luidt dan dat ze ondanks haar goede baan, haar dure lease auto en haar vele vriendjes, zich leeg en ongelukkig voelt. Dan wordt het tijd dat ze haar ogen opent voor het bestaan en de noden van anderen. En dan blijkt dat ze haar eigen geluk juist vindt in de samenwerking met anderen. Maar daarvoor moest ze wel eerst haar liefde voor zichzelf botvieren. Want wie die eigenliefde blijft verhullen, zal het nooit ver schoppen.