Zomaar ontslagen worden door een nieuwe manager - het komt maar al te vaak voor. Hoe ga je daarmee om?

Carla, 53, was tot een paar maanden geleden manager in de jeugdzorg. Ze heeft twee grote reorganisaties succesvol afgerond en runt al jaren een goed lopende eigen afdeling. Maar met de nieuwe interim directeur ging het snel fout. De man profileerde zich naar buiten met succesvolle projecten van zijn medewerkers en verwachtte daarvoor applaus van zijn ondergeschikten.

De vooral op prestige gerichte aanpak van de nieuwe directeur zinde Carla helemaal niet, en zij hoorde dan ook niet tot de mensen die hem openlijk bewonderde.

Van de ene op de andere dag werd Carla op non-actief gesteld, zonder opgaaf van redenen. Ze was er kapot van. Woedend over zoveel onrecht, ontgoocheld dat een man een hele afdeling tot ontreddering kon brengen, en vol angst voor haar toekomst.

Vol ijver stortte Carla zich op een cursus beeldhouwen. Ze stond versteld van de creatieve energie die dat bij haar los maakte. Op een avond hakte ze in een grote steen waar plotseling het mooiste deel van afbrak. De symboliek ontging haar niet.

Wat moest ze doen met het mooie, afgebroken stuk? De begeleidster stelde voor met een pin de stukken weer aan elkaar te zetten, of het afgebroken deel weer vast te plakken.

Carla besloot het mooie stuk steen te laten voor wat het was en door te gaan met wat ze nog in handen had. Ze hakte een trotse duif uit het steen.

Met de duif in handen wist ze wat ze moest doen: doorgaan met het goede dat haar restte. Gewoon een juridische procedure starten voor een flinke afkoopsom. Ondertussen solliciteren op een nieuwe baan. En dan een huis buiten de stad kopen met ruimte voor het beeldhouwen.

(Deze tekst stond in AD, 23 sept)