Tien saboteurs van goede voornemens

Wie na een burnout weer aan het werk gaat, loopt vaak over van goede voornemens. Voortaan kom ik meer voor mezelf op! Ik ga duidelijke grenzen stellen! Stop op tijd met mijn werk! En sowieso zal ik beter met stress omgaan.

Hoe gaat het met dit soort voornemens? Vaak hetzelfde als met die andere goede voornemens zoals: stoppen met roken, gezonder eten, meer bewegen, meer slapen en minder drinken. Dat is allemaal heel verstandig, maar er komt vaak zo weinig van terecht. Zoals er ook weinig terecht komt van de voornemens van managers om het eens wat rustiger aan te doen en meer tijd te besteden aan partner en kinderen.

Hoe komt dat? Is het allemaal te herleiden tot het gezegde: de geest is gewillig, maar het vlees is zwak? Geven we onze gezondheid maar al te makkelijk prijs aan genot, gemak en genoegens? Zo eenvoudig ligt het niet. En gelukkig maar. Met een beetje verstand kunnen goede voornemens veel in je leven veranderen. Als je de tien saboteurs van goede voornemens maar weet te omzeilen.

Wie zijn die saboteurs? Hoe zien ze eruit? Zeven hebben te maken met de manier waarop we onze wensen verwoorden, en drie met de manier waarop we die wensen proberen te realiseren. Dit zijn de zeven doelsaboteurs. Het doel dat je wilt bereiken is:
1. te ambitieus, je overschat jezelf
2. te abstract, je weet niet precies wat je moet doen
3. te ver weg, je krijgt nooit het gevoel dat je het nadert
4. te weinig overtuigend, je hebt er niets voor over
5. niet realistisch, je wilt maatje 36 en bent daar niet op gebouwd
6. niet je eigen doel, je streeft het na om een ander te behagen
7. niet te verenigen met andere doelen in je leven, je raakt in de knoop

Dan hebben we nog de drie wilsaboteurs.
8. je bent zo bezeten door wat je wilt, dat je aan weinig anders meer kunt denken
9. je baalt zo van jezelf als je even niet bereikt wat je je had voorgenomen dat je helemaal in de stress schiet
10. je draait zo zeer op je wilskracht dat het je helemaal uitput.

Je zou dus kunnen zeggen dat goede voornemens niet mislukken omdat het vlees zwak is, maar omdat de geest dat is: het lukt je niet om op een rationele manier met je eigen wensen om te gaan.

Toch hoeft dat niet moeilijk te zijn. Als je je bijvoorbeeld tot doel hebt gesteld altijd op tijd naar huis te gaan, staat dit doel op gespannen voet met werk dat afmoet, waardering van je baas en collega's, met wat je zelf op dat moment wilt en wat je voldoening geeft. Op tijd stoppen is als ver doel wel leuk, maar geeft op korte termijn alleen maar frustratie. Je kunt ervoor zorgen je aan verre, goede doelen te houden door je op het werk daaraan te herinneren. Laat bijvoorbeeld aan het einde van de werkdag een wekker aflopen. Bedenk manieren waarop je er beter in slaagt om om vijf uur je werk af te hebben. Maak aan het begin van de dag een lijst met prioriteiten en vink af wat je gedaan hebt. Ga ervan uit dat als je structureel niet de geplande activiteiten realiseert, je jezelf overschat en met je baas moet praten over een realistischer takenpakket. Plan iedere dag tijd in voor onverwachte dingen. Wees ook realistisch in de zin dat het je niet altijd zal lukken je aan je werktijd te houden. Sta jezelf toe een keer per week de mist in te gaan. Want anders levert het nastreven van een doel teveel stress op en ben je te boos op jezelf als je je goede voornemen niet haalt. Een goed voornemen is als een boei in het water: soms slaan de golven er overheen, maar als de wind gaat liggen is hij weer een trots baken.