| |
Waarom mannen het shoppen
eerder beu zijn en hoe vrouwen daarop inspelen
Shoppen is als…. chocola, sex,
succes op je werk, in een snelle auto rijden of op vakantie gaan
(een dagje uit). Een kwart kiest voor chocola, een kwart voor
op vakantie gaan. Ongeveer eenderde heeft een heel ander antwoord:
shoppen is als tandenpoetsen, stofzuigen, strijken, ramen lappen
of een ander noodzakelijk kwaad. Een psychotherapeute zegt wel
dat ze een soort opwinding voelt als ze de drie Dwaze Dagen van
de Bijenkorf bezoekt, ze vergelijkt het met koorts. Die zakt snel
als ze weer buiten staat.
Bij de Drie Dwaze Dagen van de Bijenkorf, 2.3. en 4 oktober, onderzochten
Klazien Laansma en ik de verschillen tussen mannen en vrouwen
in het shopgedrag. Hoe lang duurt het voordat ze ruzie krijgen?
Hoe vermijden ze ruzie? We houden er op 1 november een lezing
over in de Beurs van Berlage, van 12.00 uur tot 12.45.
Dr Tim Denison, een retailpsycholoog,
analyseerde het gedrag van meer dan 2000 winkelende mensen (Independent,
17 setember). Hij kwam tot het indrukwekkende gegeven dat het
precies 72 minuten duurt voordat mannen en vrouwen ruzie krijgen.Hij
ziet een duidelijk verschil in stresshormonen bij het shoppen
tussen mannen en vrouwen. De man piekt eerder, precies op het
moment dat hij zijn handen legt op wat hij begeert.
Hij piekt hoger, maar zodra
hij betaald heeft, verdwijnt de spanning. Dan wil hij weg.
Denison mat de spanning door de bloeddruk te meten, een aardige
indicator voor de aanmaak van stresshormonen. Bij vrouwen gaat
het heel anders. Ze nemen de tijd ervoor, treuzelen, lopen nog
eens terug, vergelijken, ze hebben minder precies een beeld van
wat ze willen. De spanning loopt heel langzaam op en duurt nog
zeker een kwartier na de aanschaf van het product.
Dit verschil in spanning brengt Denison in verband met de natuur:
mannen zijn jagers, vrouwen zijn verzamelaars.
Een heel opvallend gegeven vond ik dat het clichébeeld
van mannen die winkelen haten en vrouwen die door kunnen gaan
tot ze erbij neervallen, vrijwel zonder uitzondering werd bevestigd.
Er waren uitzonderingen. Een tweeling die samen shopte, man en
vrouw van 23, waren beiden even dol op winkelen. Een mannelijke
purser van de KLM, homo, was even dol op shoppen als zijn vrouwelijke
collega, met wie hij zonder enig probleem samen shopte. Hij kocht
veel meer dan zij. Hij was voornamelijk een koopjesjager, zij
was vooral op iets nieuws uit en kocht daardoor niet of nauwelijks.
Maar de overige ondervraagden die met partner shopten beantwoorden
allemaal aan het traditionele beeld. Spontaan melden meisjes en
vrouwen hun strategieën om hun partner in de winkel te krijgen
of te houden. Van te voren stemden ze hun partner gunstig door
eerst een ijsje te kopen of een tijdschrift en koffiedrinken in
het vooruitzicht te stellen. Vervolgens bleven ze heel alert letten
op z'n gezicht, ze hoorden iedere zucht. Zodra hij zich ongemakkelijk
begon te voelen, gestresst raakten, stopten ze met shoppen en
gingen iets drinken of naar gereedschap kijken.
Dat kost vrouwen dus extra energie: ze zijn niet alleen bezig
met wat ze willen kopen maar ook voortdurend met hoe hij zich
voelt. Hun eigen plezier (de opwinding is nog lang niet gezakt
na de aanschaf) zetten ze opzij om hem een plezier te doen.
Om even een verband te leggen met een actueel onderwerp: het hoge
aantal vrouwen in de WAO en de extra keuringen die zij krijgen.
Ook na het werk blijven de stresshormonen langer hoog bij vrouwen.
Ongetwijfeld zijn zij ook na het werk niet alleen bezig met huishoudelijke
taken maar ook met hoe ieder gezinslid zich voelt en proberen
zij hun eigen gedrag daarop af te stemmen. Graag zetten ze daarvoor
hun eigen plezier en eigen behoeftes opzij. Maar dat gedrag heeft
zijn prijs, als het lang aanhoudt, leidt het tot vervreemding
van eigen gevoelens en verlangens en uitputting. Het leidt tot
ontevreden vrouwen die hun nare gevoelens proberen te ontlopen
door maar te gaan shoppen. Wat weer tot extra problemen leidt,
want vaak is de kritiek van de partner: je hebt een gat in de
hand.
Deze cirkel is niet makkelijk te stoppen. Meisjes van 15 letten
net zo op hun vriendje als vrouwen van boven de 60 op hun man.
Of het nu om aanleg gaat of niet, sekseverschillen bestaan en
beïnvloeden werk en vrije tijd. Hoe doorbreek je het cliché?
Maak je minder druk om het feit of hij gelukkig, dat is zijn probleem.
|
