Talent behouden
Hoe frustrerend is het als jonge, talentvolle vrouwen, waar je als organisatie veel in hebt geïnvesteerd opeens vertrekken omdat ze thuis voor de kinderen willen zorgen. Waarom kiezen hoogopgeleide dertigers er steeds vaker voor hun carrière af te breken, thuis te gaan zitten en financieel afhankelijk te zijn van hun partner? Heeft het feminisme gefaald of is er iets anders aan de hand en hebben vrouwen het niet meer naar hun zin op het werk?

Financieel onafhankelijk
Voor getalenteerde vrouwen van 50 plus was het duidelijk: zij wilden financieel onafhankelijk zijn en koste wat het kost blijven werken. Dit wordt nog eens prachtig geïllustreerd in het boek Ik ben om zes uur thuis waarin Violet Falkenburg alleenstaande werkende moeders interviewt die de vijftig zijn gepasseerd.

'Mijn houding is altijd geweest dat je het tegenover de maatschappij verplicht bent om goed voor jezelf te zorgen en niet financieel afhankelijk te zijn', zegt Gladys Mejias. Zij is nu 61, kwam hier als vluchtelinge uit Chili en bracht het tot gemeenteraadslid in Groningen. Anderen denken er net zo over. Een Vlaamse moeder van vier kinderen, die nu in Nederland werkt, zegt: 'Mijn financiële onafhankelijkheid heeft me gered. Als ik geen behoorlijke baan had gehad, was ik overgeleverd aan mijn volstrekt onbetrouwbare partner van destijds.'

Maar nu ligt dat dus anders. Slechts 40 procent van de vrouwen is financieel onafhankelijk. En ook al strandt één op de drie huwelijken, toch hebben vrouwen er kennelijk geen moeite mee de zeggenschap over het eigen leven uit handen te geven.

Concurreren met de kinderen
Wat doe je dan als je jonge vrouwen aan je wilt binden? Je zou denken dat je de strijd moet winnen op het gebied van kinderopvang en flexibele werktijden. Maar dat lijkt maar zeer gedeeltelijk het geval te zijn.

Uit het eerder genoemde boek blijkt dat het de meeste vrouwen niet zozeer gaat om de opvang van kinderen en flexibele werktijden. De meeste moeders komen daar wel uit, door een beroep te doen op hun netwerk, de crèche, hun ouders, een vaste oppas of door een bedrijf aan huis te beginnen. Het gaat om iets anders.

Voor vrouwen moet het werk meer te bieden hebben. 'Alleen de zorg voor mijn gezin was niet bevredigend voor mij, net zo min als het dat ooit voor mijn moeder was', zegt een werkende moeder. Ze werkt graag vanwege ontplooiing, contacten met anderen en de inhoud van haar werk. Dat geldt ook voor anderen. Dus als je als werkgever de dertigplusser wilt behouden, verlies je dan niet in het versterken van controle en beheersing in het werk, maar ontwikkel een visie die het hart raakt, zodat je kunt concurreren met de kinderen.

Deze tekst verscheen eerder op kluwermanagement.nl