Vluchten in het werk
Haar baas heeft haar aangemeld omdat
hij bang is dat ze uit zal vallen vanwege een burnout. Ze verschijnt
als eerste op het werk en is de laatste die weggaat. Al bij de
eerste zitting praat ik met haar niet alleen over het werk, maar
ook over persoonlijke zaken. Ze blijkt bevallen te zijn van een
dode baby. "Sindsdien is het of er een grauwsluier over mijn
bestaan ligt", zegt ze. "Ik heb me op het werk gestort,
omdat ik daar de knop kan omzetten. Ik denk dan alleen aan de
taken waarmee ik bezig ben. Maar het werk is een obsessie geworden,
ook thuis laat het me niet meer los. Ontspannen lukt niet meer."
Ik zie vaker gebeuren dat vrouwen door
persoonlijke problemen anders in hun werk komen te staan. Ze gaan
het werken als compensatie gaat gebruiken, waardoor het een verslaving
wordt. Het kan gaan om onverwerkte gevoelens vanwege een miskraam,
abortus, niet zwanger kunnen worden. Ook weinig eigenwaarde hebben
kan uitmonden in het gevoel altijd te kort te schieten en daardoor
jezelf te overvragen. Natuurlijk praat ik met zulke vrouwen ook
over problemen op het werk: gepasseerd worden voor een functie,
onenigheid met een leidinggevende, of tegenstrijdige opdrachten
- maar dat blijken zelden de doorslaggevende oorzaken.
Volgens recent onderzoek (Dr T.W.Taris,
K.U.Nijmegen) is de kans op terugval na een burnout het grootst
bij mensen die werkverslaafd waren. Door de burnoutbehandeling
hebben ze wel geleerd anders tegen het werk aan te kijken, maar
vaak zijn ze niet echt van hun verslaving af geraakt. Het is alsof
je een alcoholverslaafde leert te matigen, haar vervolgens weer
naar het café laat gaan om dan te constateren dat ze weer
in haar oude gewoonte verviel. De aanleiding voor de verslaving
is buiten schot gebleven. Zodra die aanleiding zich opnieuw voordoet,
gaat het weer mis.
Zo is het ook met werkverslaving. Een
burnoutbehandeling waarbij alleen werkgerelateerde zaken aan de
orde komen, helpt niet om de oorzaak van een werkverslaving aan
te pakken. Want de oorzaak ligt vaak in de levensgeschiedenis.
Wil dit nu zeggen dat de werkgever geen aandeel heeft in het ontstaan
van burnout? Geenszins. Je mag van goede werkgevers verwachten
dat ze onmatig werken signaleren en bespreken in een functioneringsgesprek.
Sommige leidinggevenden stellen grenzen door het meenemen van
werk naar huis te verbieden. Zij sporen werknemers aan hun vakantiedagen
op te nemen. Natuurlijk nemen ze daardoor de aanleiding voor de
werkverslaving niet weg, maar dat is ook niet hun taak. Daar zijn
vrouwen zelf verantwoordelijk voor .
|