| |
Een lezer mailt: Een van
de grootste oorzaken van mijn burnout is mijn overdreven perfectionisme
(ik herken me goed in het Enneagram-type van een perfectionist).
Daarnaast ben ik een type Helper. Maar ook het niet echt nee kunnen
zeggen, het slecht kunnen loslaten en delegeren hebben bijgedragen
aan mijn burnout.' Het voordeel van dergelijke etiketten is de onmiddellijke
associatie met een type, maar de ogenblikkelijke invulling kan ook
een valkuil zijn. Het diagnostiseren van een type wordt teveel een
sjabloon en nodigt niet meer uit tot denken. Hanna Nathans geeft
daarom in haar boek over enneagram - Grieks voor 'negen' (ennea)
en 'punt' (gram) - de voorkeur aan het neutrale type 1, type 2 enz.
Daar sluit ik me graag bij aan. |
|