Carien Karsten, psychotherapeute, onderzocht
koopverslaving
“Tijdens de Dwaze Dagen in de Bijenkorf hebben we allerlei
shoppers ondervraagd. Daaruit kwamen verschillende typen koopgedrag
naar voren; de een doet het voor de koopjes-kick, de ander wil
zichzelf ermee belonen. De troost-shopper heeft meestal een gebrek
aan zelfvertrouwen dat ze door het kopen wil compenseren. Zo sprak
ik een meisje wiens vriend het had uitgemaakt. Ze had net een
kort rokje gekocht. Zo voelt ze zich wat minder afgewezen: “kijk
eens wat je nu gaat missen!” Maar het kan ook zijn dat je
even geen zin hebt in wat je moet doen of ontspanning zoekt in
veeleisende tijden.
Winkelbedrijven stimuleren het koopgedrag
van hun klanten door de winkel zo gezellig en verleidelijk mogelijk
in te richten. Hierdoor blijft de klant langer en verdwijnen de
eventueel aanwezige nare gevoelens voor even naar de achtergrond.
Door iets te kopen maakt de troostshopper zichzelf blij.
Het effect van de troost is natuurlijk
tijdelijk, maar kan op dat moment wel helpen. Als je schulden
krijgt moet je je zorgen gaan maken, dan is het ook echt een verslaving
geworden. Ongeveer acht procent van de Nederlanders is koopverslaafd.
Veel vrouwen die ik sprak en zichzelf typeerden als ‘koopverslaafd’
realiseren zich wel dat er ergens iets niet klopt. Ze zijn wanhopig
door die drang, voelen zich schuldig over hun vele aankopen, krijgen
ruzie met hun partner, maar kunnnen er niet mee stoppen. Dan wordt
het tijd eventueel samen met een therapeut uit te zoeken welke
behoeften eronder liggen.”
