Aansprakelijk stellen van de werkgever

'Zijn er ooit onderzoeken gedaan naar het risico om
nogmaals in een burnout te geraken en ook in hoevere kan men de werkgevers verantwoordelijk stellen. Deze vragen stel ik naar aanleiding van mijn volgende ervaring.

In mei 2002 heb ik me ziek moeten melden met constatering burn-out. Ik heb mij vanaf het eerste moment onder behandeling gesteld van een
fysiotherapeut, psycholoog en manueel therapeut. Deze hebben mij weer op de juiste weg geholpen en ik ben er een stuk rijker van geworden. Vanaf oktober 2002 ben ik zeer langzaamaan weer terug gekomen in het arbeidsproces. Helaas werd ik door het GAK gedwongen per mei 2003 weer aan het werk te gaan voor 100% wat resulteerde in een terugval in het najaar van 2003. Ik ben toen op aanraden van de huisarts weer even 80% gaan werken. Inmiddels werk ik 90% en ik merk dat ik beter in mijn vel zit dan ooit.
Ik werk voor een grote hotelketen en maak deel uit van het management team.
Mijn ambitie is niet om general manager te worden, echter ik vind het wel
prettig steeds aan een uitdaging te kunnen werken. Heden heb ik via mijn
general manager te horen gekregen dat de personen waaraan mijn general
manager rapporteert geen vertrouwen meer in mij hebben vanwege mijn
burn-out. Zij hebben niets op mijn werkzaamheden aan te merken, echter
durven mij geen andere functie meer te bieden (ook niet in gelijke lijn als
mijn huidige functie) vanwege mijn burn-out. Natuurlijk krijg ik deze
uitspraken niet op papier. Als ik dit zou eisen, dan zullen er andere
redenen gezocht worden voor het feit dat ik niet verder kan groeien.
Kunt u mij aangeven waar ik meer informatie over dit onderwerp kan vinden.
Ik voel me dubbel gestraft na mijn burn-out.'

Een van de grootste risico's voor terugval na burnout is werkverslaving, zo bleek uit onderzoek van de Nijmeegse universiteit (Taris). In tegenstelling tot u vind ik dat u laat weer volledig hersteld bent verklaard. Pas acht maanden na uw terugkeer in het werk bent u door het GAK volledig arbeidsgeschikt verklaard. Kennelijk ervaarde u dat u er niet aan toe was, want u noemt dat u gedwongen werd 100% aan de slag te gaan. Het is mijn ervaring dat mensen die het werk hervatten meestal met een half jaar weer volledig aan de slag gaan. Voor u geldt: hoe komt het dat u burnout bent geraakt en hoe komt het dat het zo lang heeft geduurd voordat u het werk weer volledig kon hervatten?
Het zou kunnen dat het werk te zwaar voor u is. Het werk in de hotelketen is zwaar, en een managementfunctie maakt het er niet lichter op. Het gevecht wat u nu binnen de organisatie aangaat, leidt alleen maar tot meer productie van stresshormonen. Zou het kunnen dat u continu het idee heeft te moeten vechten en uzelf te moeten bewijzen? Zoekt u daarom steeds een uitdaging? Wellicht zien uw collega's het goed en is een andere functie op dit moment niet verstandig. Vaak zien anderen ook eerder dat we burnout raken dan we dat zelf zien.
Ik raad u aan te accepteren dat het nu gaat zoals het is in het werk en eventueel, wanneer u weer 100% werkt en binnen twee jaar geen terugval meer hebt, uit te zien naar een andere baan. Want het gaat er niet om of anderen vertrouwen in u hebben, maar dat u vertrouwen in u zelf heeft. In dit geval zie ik niets in aansprakelijkheidstelling van uw bedrijf, want dat leidt de aandacht alleen maar af. Het belangrijkste is voor het moment dat u goed voor uzelf zorgt.