Angst voor dementie

Een tijdje geleden heb ik een vraag gesteld over draaiduizelingen. Ik heb namelijk een burn-out, maar geloof het soms nog niet. ?Ik merk wel dat ik bijvoorbeeld heel snel ga zweten en gestresst ben. Gisteren bleef er een vriendinnetje van mijn dochter spelen, en dat bracht mij compleet van slag. Ik werd zenuwachtig. In mijn burn-out periode heb ik last van hypochondrische angsten. Het is nu een stuk minder, omdat ik antidepressiva gebruik. Met de draaiduizelingen kan ik al aardig uit de voeten. Ik durf het bijna niet hier te typen, omdat ik dan bang ben dat ik binnenkort weer duizelig word en dan toch weer angstig word. De duizelingen zijn een stuk minder hevig, en duren nu maar een paar seconden, volgens mij omdat meer ontspannen perioden heb en er eigenlijk niet meer bang voor ben, mede door EMDR-behandelingen.

In de tijd dat ik burn-out ben, nu eigenlijk 1,5 jaar, heb ik 4 keer een soort van verwardheid ervaren. Gisteren bijvoorbeeld. Het vriendinnetje van mijn dochter werd opgehaald en ik dronk nog iets met haar moeder. Ineens was ik gedesorienteerd in tijd, ik kon er niet meer opkomen welke dag het eigenlijk zou zijn. Ik voelde meteen een soort van paniek. Het voelt hetzelfde als het even niet meer weten van je pincode, een naam van iemand kwijt zijn, of ergens heenlopen en niet meer weten met welk doel. Het duurde echt maar een paar seconden hooguit, misschien zelfs 1 seconde.

De huisarts vindt dit bij spanningsklachten horen. Ik heb het al een jaar niet meer gehad, maar na gisteren ben ik van slag..! Ik heb de laatste tijd wel regelmatig dat ik tijdens het autorijden als het ware afdwaal en even niet meer weet waar ik ben.. Hierover ben ik dan weer niet angstig, omdat ik of denk dat dit hoort bij paniek, of dat ik gewoon diep in gedachten ben. Toch maak ik mijzelf angstig over het even niet meer weten welke dag het is... Ik ga me bijvoorbeeld in mijn hoofd halen dat ik dement word, of dat ik een tia heb, epilepsie of misschien een hersentumor of zo... Terwijl ik ook weet dat ik gespannen was gisteren, dat ik niet volledig belastbaar ben in werk en gezinsleven, dat ik nogal hypochondrisch ben aangelegd... ? ?Waarom stuur ik deze vraag.. Allereerst omdat ik geruststelling zoek.. of herkenning.. Misschien een handvat?? ?Hartelijk dank alvast voor het lezen van mijn vraag.

Reactie:

Leuk om te lezen dat anti-depressiva en EMDR hebben geholpen. Nu nog wat cognitieve gedragstherapie om de angsten los te laten en dan ben je weer een heel eind verder.

Waarom kwel je jezelf met al die gedachten? Naar binnen gerichte boosheid misschien? Je kunt daarmee stoppen.

Niet op namen kunnen komen etc zijn klachten die ook bij burnout voorkomen, het duurt lang voordat het weer hersteld is. Gewoon accepteren dus. Voor behandeling van de hypochondrie raad ik je echt aan even met de psycholoog te overleggen over de Rationele Emotieve therapie (RET).