Meer angstgevoelens na werkhervatting

Ik heb in juni 2007 mijn crash gehad na 9 jaar hard werken als teammanager in de direct sales. Ik ben toen lange tijd thuis geweest en heb het werk hervat in een ander bedrijf met als gevolg een terugval. De terugval was heel zwaar.

Ik heb 2 jaar thuis gezeten en ben ook in behandeling van een psychotherapeut en ik neem medicatie 20 mg sipralexa.
Ik dacht dat ik er terug klaar voor was want ik voelde me goed en had er echt zin in.

Mijn baas waar ik 9 jaar voor gewerkt heb is een eigen firma gestart en ik mocht bij hem beginnen als telefoniste om afspraken te boeken. B2B van thuis uit, 4 uurtjes per dag en 4 dagen de week.
Ik ben begonnen met een bang hartje, omdat ik nog altijd overtuigd ben: de 3de keer overleef ik niet.
Eerst dacht ik dat het wel goed ging, maar de eerste maand sliep ik niet meer en heb ik 1 week slaappillen moeten nemen om die cirkel te doorbreken. Dit hielp wel.

Nu na 6 maanden loop ik tegen de volgende zaken aan:
- Ik kan minder dan vroeger, dat zorgt voor frustratie
- Ik weet ook niet wat ik nog kan of niet kan.
- Ik heb een kort termijn geheugen.
- Mijn baas verwacht dat ik er 100% voor ga en meeleef in de firma .....maar ik voel dat ik dit niet meer kan en wil ...(uit angst en mijn prioriteiten liggen anders dan vroeger, bijvoorbeeld bij mijn gezin)

Dit wordt niet geapprecieerd. Daar kan ik wel inkomen en ik wil dit wel bijschaven maar wat doe je eraan, er komen continue bepaalde gevoelens naar boven waar ik geen raad mee weet.
Zoals: angsten, onzekerheid, minderwaardig voelen tegenover andere medewerkers, frustratie, paniekerig, faalangst
-
Ik ben ook wel dikwijls  zo uitgeput dat ik veel slaap.
Ik stel mezelf defensief op (heb het gevoel dat alle pijlen op mij gericht zijn ) terwijl ze zeggen dat dit niet zo is, wat ik ook wel geloof (ik denk dat dit met vertrouwen te maken heeft op werkvloer).
Ik weet niet wat ik hier nu mee moet doen. Is dit iets waar ik doorheen moet om volledig te genezen?
Zo ja, hoe kan ik dit het beste aanpakken, want ik zie het niet of weet niet hoe?
Of moet ik onder ogen gaan zien dat ik nog niet klaar ben? wat ik heel spijtig en frustrerend zou vinden, dat ik eigenlijk weer gefaald heb ...ik wil er eindelijk vanaf geraken.

Reactie:
Je hebt veel angstgevoelens en die zijn toegenomen met het hervatten van het werk. Dat komt vaker voor, want je belast je meer. Je hebt het nu al een half jaar gered en dat is best een prestatie. Veel van de dingen die je beschrijft kun je bespreken met de psychotherapeut die je kan helpen de gedachten uit te dagen en te vervangen door meer realistische gedachten. Bijvoorbeeld dat je even veel waard bent als ieder ander.

Wat heb je van je baas nodig, zodat je je gesteund voelt?
Wat van je collega’s? Hoe voel je je als je die steun krijgt? Wat geeft het werk jou? Welk plezier beleef je eraan? Ik denk dat je er door heen moet, steun moet vragen en jezelf vaker een complimentje moet geven, omdat je dingen goed aanpakt. Blijf goed zorgen voor jezelf en je gezin en beperk je werk tot de vier uur per dag die je nu doet. Zoek verder wat afleiding, ga wat leuke dingen doen en sporten. Stop het twijfelen en vervang dit door acceptatie van jezelf.