Bazenburnout
'Ik ben nu een jaar burnout en volledig
ziek thuis. Ik had graag per 15
maart j.l. willen starten met reïntegratie maar dit mocht
niet zo zijn.
Ik denk dat mijn burnout grotendeels een bazenburnout is. Ik werk
voor
een kleine B.V. ben daar enig werknemer en heb dus een 1 op 1
werkrelatie met mijn leidinggevende. De vertrouwensrelatie is
voor mij
belangrijk, naast een aantal werkomstandigheden: coaching, positieve
feedback, zelfstandigheid en mandaat. Mijn werkgever gaf aan niet
voor
reïntegratie te voelen omdat 'het wel leek dat ik hem een
slecht manager
vind'. Inmiddels is mijn WAO aanvraag afgewezen met een
loondoorbetalingsverplichting van 4 maanden wegens onvoldoende
reintegratie-inspanning door de werkgever. Mijn werkgever heeft
bezwaar
gemaakt en heeft inmiddels, na aandringen van arbodienst en mijn
advocate een reintegratievoorstel gedaan. Mijn werkgever stelt
voor om te reïntegreren als medewerker (welke werkzaamheden
is mij nog onbekend) van drie
verschillende B.V.'s. De hoofdplek zou zijn in een B.V. waarvan
iemand
die ik haast niet ken directeur is, met mijzelf als enige werknemer.
Maandelijks wordt besloten wordt of de B.V. aanblijft, omdat de
resultaten zo slecht zijn. In eerste instantie wilde mijn werkgever
dat ik elders een baan zocht. Nu stelt hij voor dat ik binnen
het bedrijf reïntegreer. Na een opwaartse lijn in mijn herstel
zorgde eerst de
onzekerheid ervoor, en nu zijn voorstel, dat ik mij redelijk slecht
voel. Ik ben dus nog steeds 100% arbeidsongeschikt. Volgens mijn
advocate moet ik nu meewerken aan zijn reintegratievoorstel omdat
ik
anders wettelijk verwijtbaar ben. Hoe kan ik ervoor zorgen dat
ik mijn
reïntegratie toch een positieve draai geef? Ik wil geen WAO,
ik wil het
liefste ergens werken waar ik mij prettig, gewaardeerd en veilig
voel.
Ik denk erover om voor mijzelf te beginnen en heb het outplacementbureau
(wat ik op verzoek van mijn werkgever gezocht heb maar wat hij
nu niet
wil betalen) gevraagd naar de mogelijkheden van begeleiding op
uurbasis
in de hoop dat ik dit zelf kan bekostigen. Maar dat verandert
natuurlijk
niets aan de juridische aspecten van mijn inkomensvoorziening.'
Wat kunt u er zelf aan doen om de reïntegratie
beter te doen verlopen? Uw werkgever kunt u niet veranderen, u
kunt niet afdwingen dat hij coachend is, goede feedback geeft,
u mandaat geeft en zelfstandig laat werken. Een goede vertrouwensrelatie
lijkt onhaalbaar. Als u dat accepteert, wat is dan wel mogelijk?
Op welke werkzaamheden kunt u zich richten, welke functie-omschrijving
past erbij? Het is moeilijk om te gaan met onzekerheid over de
duur van een baan, maar als u het werk ziet als een tijdelijke
klus, die u, zodra u weer op kracht bent, loslaat, is het misschien
gemakkelijker. Outplacement lijkt een heel goed idee, maar ook
daarvoor is het van belang dat u helemaal hersteld bent. U kunt
het beste uw eigen doelen stellen, aangeven wat er nodig is om
ze te bereiken en tevreden zijn wanneer u die bereikt hebt. Het
spreekt vanzelf dat u zich bij het stellen van de doelen niet
moet richten op uw baas, u hoeft geen positieve feedback te verwachten.
Want u vindt hem een slechte manager. Dan zal hij u ook geen geweldige
kracht vinden. Het lijkt mij dat het allerbelangrijkste is dat
u uw belastbaarheid vergroot door geleidelijk aan meer te werken
en moeilijker werk op u te nemen. Zodra u weer volledig belastbaar
bent, kunt u gaan solliciteren.

|