'Ik ben al ruim 9 jaar zoekende naar een oplossing voor mijn klachten! Ik zit nu volledig in de WAO. Mijn klachten begonnen (toen ik nog werkte) met een zweverig gevoel in mijn hoofd, geen draaiduizeligheid maar meer evenwichtsstoornissen.

Gelijk naar de dokter gegaan, 3x evenwichtsonderzoek gehad. KNO arts geweest, Neuroloog met alle onderzoeken die daarbij horen, internisten.... en nog vele herhalingen. CT scans gemaakt, spieronderzoeken, ogen testen etc. etc.

Oorzaak niet te vinden!!!!
Medicatie gekregen, daar werd het nog erger door.
Tevens ben ik doodmoe en heb de elke dag het gevoel alsof mijn hart mijn keel uitbonkt.
Hartfilmpje laten maken (een paar jaar geleden!), was goed.

Ondertussen veel spier- en gewrichtspijn en ik voel me uitgestudeerd in de medische wereld!

Nog een onderzoek te gaan 3 september in het Gelre ziekenhuis, maar die onderzoeken heb ik eigenlijk al gehad.

Bij een ME/CVS specialist gelopen.
Anti-depressiva gekregen: werd ik nog zweveriger van.
Alleen Temazepam helpt om mijn duizeligheid iets te verminderen.

Herkent u dit soort klachten? Burn out, ME fibromyalgie..... alles overlapt elkaar en de symptomen lijken zoveel op elkaar. Ik heb dit wel overgehouden aan een hele stressvolle periode in mijn leven.

Mijn moeder overleed op 53 jarige leeftijd en 1 1/2 daarna is die duizeligheid begonnen.
Het is dus geen draaiduizeligheid.
Meer een dronken gevoel!'

Antwoord
Duizeligheid is in twee eerdere FAQ's besproken. Een onderscheid is gemaakt tussen draaiduizeligheid en een licht gevoel in het hoofd. Het gevoel van een achtbaan in je hoofd, de draaiduizeligheid kan aangepakt worden door de bewegingen die de duizeligheid uitlokken een paar keer te herhalen (zie FAQ), de licht in het hoofd duizeligheid kan bestreden worden via ademhalingsoefeningen. Want ook al merk je het niet, het zou kunnen dat je hyperventileert.
Ik neem aan dat je de laatste benadering, via een fysiotherapeut ontspanningsoefeningen en ademhalingsoefeningen aanleren, hebt gedaan. Mocht je bij deze aanpak geen baat hebben gehad en ook de medische niets meer opleveren dan kun je altijd nog kijken of een psychologische benadering succes oplevert.
In de gedragspsychologie ga je ervan uit dat de reactie op het symptoom het symptoom mede in stand kan houden. Als de reactie op pijn bijvoorbeeld is aandacht, hulp, rust, minder stress, dan houd je onbewust je vast aan pijnklachten, want het resultaat is positief. Dit wil niet zeggen dat je een aanstelster bent, want in je mail klinkt heel overtuigend door dat je eraan lijdt.
Wat kun je hieraan doen? Naar mijn idee zou je met de arbeidsdeskundige van het GAK moeten bespreken of je begeleiding kunt krijgen bij reïntegratie naar de arbeidsmarkt.
Je zou dan langzaam via oefeningen je belastbaarheid kunnen opbouwen, je beweging kunnen uitbreiden en na kunnen gaan welk werk bij je past. De vraag is dan: 'Uitgaande van je handicap, wat zou je kunnen en willen doen en hoe kun je daarbij ondersteund worden?' Je kunt een dergelijk aanpak in ieder geval proberen. Het is niet zeker dat het wat oplevert, maar niet geschoten is altijd mis geschoten.