Familiestress

U hebt mij al eens eerder ontzettend goed geholpen en daarom kom ik weer bij u terug. Ik ben 47, heb een gezin met kinderen. Ik kijk niet terug op een prettige  jeugd en heb hier altijd erg mee geworsteld. Met veel hulp ben ik gekomen waar ik nu ben, maar het verleden blijft opspelen. Deze zomer ben ik (mede dankzij uw advies) een hele grote stap verder gegaan door helemaal niet meer in te gaan op de eisen en verwachtingen van mijn familie.  Daarmee houd ik nu ook het laatste restje  'oude pijn' buiten de deur.Zo moeilijk als dit besluit was, zoveel is er nu al voor teruggekomen. In mijn werk is het als vanzelf heel veel leuker en inspirerender geworden en mijn stemming is voor het eerst van mijn leven deze maanden overwegend positief en licht geweest. Het effect daarvan op ons gezinsleven is enorm. Wat een verschil! Maar het levert wel veel stress op in mijn familie. Zo ben ik zeer ongebruikelijk naar een tweetal begrafenissen van familieleden niet geweest en heb ik mijn zus en haar gezin, die in Amerika wonen tijdens haar zomerbezoek aan Nederland niet opgezocht. Mijn familie heeft het opgevat als een breuk en verwijt mij dat zeer. Wat mij betreft is het geen breuk, maar ruimte scheppen om tot nieuwe, gezondere verhoudingen te komen, en heb ik er nog geen moment aan getwijfeld dat dit goed is.Maar nu. Wij hebben begin dit jaar tickets geboekt naar Amerika  om in de kerstvakantie voor het eerst mijn zus op te zoeken. Ik wil en wilde dit bezoek niet maar mijn man heeft het doorgezet , en de kinderen kijken erg uit naar deze reis uit. Ook mijn zus verheugt zich erop. Maar hoe dichter het nadert hoe meer ik voel dat ik dit niet wil. Vriendinnen zeggen: doe het dan voor je gezin, concentreer je op het land, ga daarvan genieten. Ik heb op het punt gestaan daar een huisje te huren zodat we onafhankelijk zijn. Maar mijn man (om financiële reden) en mijn zus vonden dit een slecht plan en nu logeren we dus al die tijd bij haar. Ik heb geen slechte band met haar, maar wel is zij natuurlijk onverbrekelijk verbonden met al die nare herinneringen. Ik ben zo blij dat ik daar vanaf ben, dat ik er niet aan moet denken om daar ook maar iets van terug te voelen komen. Alles in mij verzet zich tegen dit bezoek. Ik heb mijn man voorgesteld dat hij alleen met de kinderen gaat. Zij kunnen het goed met elkaar vinden, tussen hen spelen al die ruis en ongeluksgevoelens veel minder en ik vind het niet erg om de kerst alleen thuis te zijn. Integendeel. Maar voor mijn man is dit onbespreekbaar. Ik heb het gevoel dat ik het op de spits drijf als ik weiger te gaan, maar toch is dat wat ik wil.  Wat is wijsheid?

Reactie:

Onder welke voorwaarden zou de reis voor jou wel mogelijk zijn? Hoe kun je onderhandelen? Bijvoorbeeld gedeeltelijk de tijd bij je zus doorbrengen en daarnaast nog een korte trip maken. Of tijdens de reis een paar dingen alleen ondernemen, bijvoorbeeld alleen naar een stad, museum. Of alleen gaan winkelen. Daarnaast iets doen waardoor de kans dat je je prettig voelt toeneemt, bijvoorbeeld fitness, wandelingen maken of rustig op de slaapkamer een leuk boek lezen. Misschien kunnen je zus en jij samen iets leuks ondernemen, waardoor je het verleden achter je laat en in het hier-en-nu leuke ervaringen met je zus opbouwt. Kijk er wat meer op een afstand naar: wat leer je van deze ervaring en hoe pak je het de volgende keer aan? Het lijkt erop dat je samen met je man iets uit te vechten hebt: hij zette de boeking door en hij wilde geen eigen ruimte huren. Hoe kom je een volgende keer goed op voor wat jij wil? Als jullie er samen niet uit komen, volg dan eventueel een paar sessies bij een relatietherapeut die jullie ondersteunt in het verbeteren van de communicatie. Voor de rest: maak er een leuke vakantie van! Het heeft geen zin chagrijnig of boos op je man te zijn, daar heb je alleen maar jezelf mee. Kijk naar de invloed die je hebt, om de vakantie in Amerika tot een succes te maken. Dan kan je trots zijn op je prestatie, dat je je moeite hebt weten overwinnen en je verleden op een afstand hebt weten te houden. Concentreer je op datgene waar je nu zelf wel invloed op hebt.