Gevangen in een kringetje van duizelig - paniek - tobben

In 2001 ben ik fors overspannen geweest, volgens ARBO een soort emotionele burnout, na veel zorgen in ons gezin.
Daar ben ik na 3 à 4 jaar van hersteld, na begeleiding van een psycholoog omdat ik uiteindelijk wel inzag dat ik er op eigen kracht niet goed doorheen kwam, telkens weer een beetje terugviel.

Nu is 8 maanden geleden mijn moeder overleden, binnen 3 maanden daarna mijn schoonmoeder. Met allebei heb ik een innige band gehad. Mijn man werd ontslagen, ik kreeg een aanrijding, waarna ik last kreeg van mijn nek (geen whiplash gelukkig). Daarvoor heb ik manuele therapie gekregen.

Ik ben regelmatig duizelig. Kan het zijn dat mijn lichaam dit vertaalt als een noodsignaal (ik had het veel in 2001) en dat er dan een paniekreactie komt, waar ik geen invloed op lijk te hebben?

Ik probeer het te accepteren, maar als de paniek toeslaat voel ik me slachtoffer en weet ik niet het tij te keren.
Volgens de manueel therapeut komt het doordat de nekspieren te verstijfd zijn en daardoor foute signalen geven aan mijn evenwichtsorgaan. Volgens hem geen reden tot paniek maar die krijg ik steeds wel! Als ik afleiding heb, dan merk ik er al veel minder van, maar ik ga er over tobben.
Hoe kan ik mezelf uit dit kringetje tillen, duizelig-paniek-tobben en het daardoor weer oproepen. De angst regeert, zogezegd en daar wil ik zo graag vanaf!

Reactie
Je hebt in korte tijd een aantal schokkende gebeurtenissen een plaats moeten geven. Je hebt je moeder en schoonmoeder verloren, daarnaast is je man zijn baan kwijt en heb jezelf een ongeluk gehad. Een hoop zekerheden lijken weg te zijn. Dat levert spanning op, je lichaam maakt meer stresshormonen aan. Mogelijk is dat ook een verklaring voor de meer gespannen nekspieren en de duizeligheid als gevolg ervan. Je moet weer tot rust komen en ervaren dat ondanks alles de wereld veilig is. Niet dat er geen externe dreigingen zijn, maar wat heeft het voor zin om je continu daar druk over te maken? In het hier- en- nu, in wat jezelf kunt overzien, kun je je veilig voelen. Iedere keer dat de angst zich van je meester maakt, kun je je afvragen wat het ergste is dat je op dat moment kan gebeuren? Kun je dat aan? Je hebt de afgelopen tijd laten zien dat je de verliezen die je hebt geleden aankon, dus zie je zelf als een sterke vrouw. Roep een beeld van jezelf op waarbij je je heel sterk gedraagt, adem rustig via je buik en fantaseer wat deze sterke vrouw leuk vindt om te doen. Zet dat voornemen om in de praktijk, iedere dag opnieuw.