Licht in het hoofd en burnout

Ik ben een vrouw van 27 en ben begin november 2005 thuis komen te zitten doordat ik het allemaal niet meer trok. Ik stond voor de klas en kon heel weinig meer hebben, werd steeds licht in mijn hoofd en voelde me absoluut niet goed. In het begin kon ik helemaal niks meer behalve heel veel slapen en op de bank zitten. ik had echt nergens zin meer in. Rond de kerst zat ik helemaal in een dip omdat ik de straat niet meer op kon of ik werd duizelig en had het gevoel flauw te vallen. Verder lichamelijke klachten zoals een zere arm. Hier ben ik langzaam uitgekomen.

In de tussentijd liep ik bij de bedrijfsarts, de psycholoog en ben een aantal keer bij de huisarts geweest. Niemand heeft echt het woord burnout gebruikt, maar alles komt overeen. En lichamelijk is er niksmis, dat is onderzocht.

Na de kerst ging het langzaam iets beter, kreeg ik weer zin in dingen, sliep weer een normaal aantal uren en ben ik in het voorjaar 2 keer per week een paar uurtjes op school wat administratief werk gaan doen, ondertussen nog steeds bij de bedrijfsarts en de psycholoog lopend. Tuurlijk wel met mindere periodes, maar niet meer zo heftig. Alles zag er positiever uit, maar nu sinds 2 en een halve week heb ik het gevoel weer terug bij af te zijn. Als we weggaan word ik regelmatig weer licht in het hoofd, denk dan erg negatief en heb ook weer lichamelijke klachten aan de linkerkant van mijn lijf. Hierdoor word ik weer depressief en ik vraag me dan ook af wat ik kan doen om hier nu eindelijk eens vanaf te komen. Ik dacht juist dat het allemaal de goedekant op ging!

Ik ben dan ook weer naar de huisarts geweest en die zegt dat het allemaal tussen de oren zit. en verwees weer naar medicijnen. Het is ook niet zo dat ik alles weer in een keer volplan, want ik weet mijn eigen valkuilen.
Mijn vragen zijn: hoe kan het dat het weer slechter gaat, terwijl ik juist dacht dat het beter ging.
Wanneer verdwijnen lichamelijke klachten, want ik wil ook weer gewoon dingen kunnen ondernemen zonder klachten! Over een kleine week is het ook weer de bedoeling dat ik een paar uurtjes les ga geven en nu ben ik dus bang dat ik dat misschien niet aan kan. Ik heb het gevoel dat het nooit ophoudt, terwijl ik wel graag weer alles wil. En is het misschien te overwegen toch eens te kijken naar medicijnen?

Reactie

De klachten zoals je ze beschrijft, doen denken aan burnout. Of de hulpverleners de symptomen nu wel of niet zo benoemen, doet er niet zoveel toe, waar het om gaat is de aanpak. Als burnout op een goede manier wordt aangepakt, kan iemand na een korte herstelperiode thuis het werk weer hervatten en langzaam opbouwen. Na een half jaar is iemand meestal weer aan de slag.

In de behandeling is het van belang dat het lichamelijke herstel onderwerp is. Daarbij gaat het om ontspanning, ademhaling, hartcoherentie en conditie opbouwen. Een klacht als licht in het hoofd kan te maken hebben met een verkeerde ademhaling en het ontbreken van hartcoherentie. Het lichaam staat te lang in de alarmstand.

Daarnaast is het van belang dat een psycholoog werkt vanuit de cognitieve gedragstherapie en leert hoe gevoelens en gedachten te onderscheiden. In je verhaal staan voorbeelden van gedachtes die tot angst leiden (Ik ben helemaal terug bij af, het komt nooit meer goed).

Mijn advies: fysiotherapeut voor ontspanning en goede ademhaling en ondersteuning van een psycholoog die met cognitieve gedragstherapie werkt. Medicatie, bijvoorbeeld een anti-depressivum of angstreducerend middel, kan helpen, maar kent ook bijwerkingen.