Moeite met jezelf

Mijn naam is Annemiek en zit sinds november 2005 thuis met een BO. Ik was invallleerkracht in het basisonderwijs.
Er zijn op dit moment weinig vaste banen. Het invallen en mijn perfectionisme heeft mij uiteindelijk opgebroken.
Ik ben in de behandeling bij een psycholoog, heb homeopathie geprobeerd, shiatsu massage en sinds kort haptonomie.
Haptonomie bevalt me goed. Het ging ook een stuk beter met me. Totdat we op vakantie gingen...

Ik ging zo vol goede moed op vakantie.Het moest leuk worden ook voor mijn partner en dochter van 3!
Nu even geen spanningsklachten maar ontspannen, was mijn motto! Dus volop dingen ondernemen. De eerste paar dagen dacht ik dat ik gewoon moest wennen, maar na een paar dagen werd het erger, ik kon mij nauwelijks ontspannen en van een paniekaanval had ik zeker al een jaar geen bezoek meer van gehad. Nou hij kwam gezellig langs op vakantie!!!
Ik heb me de hele tijd lopen afvragen waarom ik nou niet kon genieten, de omgeving prachtig een blij meisje, die alles fantastisch vond! Maar ik was even weer de weg kwijt.
Uiteindelijk zijn we drie dagen eerder terug naar huis gegaan. Ik voel me blij en verdrietig tegelijk dat ik weer thuis ben.
Heb mijn draai nog niet gevonden, ben moe en afwezig!
Ik weet het, over mijn grenzen gegaan en MOETEN genieten is natuurlijk knap lastig!
Zo nu eerst een paar dagen bijkomen, mijn man is gelukkig nog vrij.
Ik heb namelijk al weer de druk dat ik van alles MOET, wassen, opruimen, regelen, bellen, zoeken naar oplossingen voor de chaos in mijn hoofd.
Ik geloof dat ik even helemaal niets MOET...

Tijdens deze vakantie ben ik er dus achtergekomen dat ik nu toch echt aan mezelf moet denken.
ik voel een enorme verantwoordelijkheid voor mijn dochter. Ook voel ik me schuldig tegenover haar dat ik niet de dingen doe met haar die ik zou willen.

Ik zet overal spanning op of het nou een tandartsbezoekje is of mijn dochter naar de peuterspeelzaal brengen, altijd ben ik bezig met wat ik mogelijk voel.

Gek word ik ervan. Er zijn momenten dat weg is, maar bij een beetje te veel spanning en of activiteiten is het er weer.
Het lijkt wel een verslaving!
Ik vind het ook doodeng om de dingen te veranderen en/ of los te laten.
Bang om de controle te verliezen zodat er dan misschien echt chaos ontstaat.
Bang om gek te worden.
Tja het enige wat zeker is zijn mijn negatieve emoties. Veranderen is eng. Maar ik wil wel graag veranderen.
Herkende trouwens wel veel in wat ik eerder van u las over je laten helpen, heb ook het idee dat ik alles zelf moet doen!
Heeft u misschien tips?

Reactie

Het klinkt als een spannend verhaal: alles ging goed totdat we op vakantie gingen. De ene tegenslag volgt op de andere. Maar wat gebeurt er nu echt? Hoge eisen stellen aan jezelf en daardoor verdrietig en bang worden. Omdat je niet aan je eisen kunt voldoen. Het komt neer op ambitie en faalangst.

Hoe laat je dat los? Negatieve emoties ontstaan door negatieve gedachten. De emoties kun je moeilijk direct veranderen, maar de gedachten wel. Maak eens twee kolommen en schrijf in de ene hulpeloze gedachten neer, bijvoorbeeld ik moet genieten, dat kan ik niet en dat is vreselijk; en in de andere de uitdaging. Bijvoorbeeld: van wie moet ik genieten? Wat gebeurt er als ik niet geniet? Helemaal niets. Belangrijk is jezelf te accepteren zoals je bent.

De volgende stap is een doel stellen. Genieten is geen doel, want dat is een spontaan gevoel. Dat kun je niet afdwingen. Wat je wel in de hand hebt is dingen ondernemen, bijvoorbeeld naar het zwembad gaan, vriendinnen opzoeken etc. Zorg dat je de dag structureert en dingen doet die een voldaan gevoel geven.

Je kunt eventueel op zoek gaan naar vrijwilligerswerk, voor afleiding, zingeving en als opstap naar ander werk. Door de afleiding kun je het altijd bezig zijn met je eigen gevoel loslaten en je verdiepen in wat een ander bezighoudt en wat je kunt betekenen voor een ander. Maar ook daarin maat houden: voor de ander en voor jezelf zorgen. Belangrijk is de balans.