Er moet helemaal niets

Ik ben een man van 45 jaar. Begin 2004 werd bij mij een chronisch stress syndroom geconstateerd nadat ik sinds september 2003 ziek thuis zat, na een jaar of 5 van steeds maar aanhoudende en verergerende klachten. Ik was vooral extreem moe, kon niet slapen en had verder het hele scala van de bekende klachten. Ik had er een jaar of 10 over gedaan om uiteindelijk zover te komen.

Inmiddels werk ik weer 50 %, maar wat ik steeds weer hoor en lees nu al jaren lang is dat je weer actief moet worden: ga sporten, neem een hobby enz. Dat klinkt allemaal heel gemakkelijk maar wat als je na jaren medicatie (anti-depressiva) en gesprekken met psychiaters en psychotherapeuten nog steeds maar op 50 % zit en naast je werk nog steeds geen greintje energie meer over hebt om " te gaan sporten of een hobby te nemen of wat dan ook" ?

Ik ken mijn grenzen inmiddels heel goed, vermijd alle stressoproepende zaken en wil ontzettend graag sporten, maar de energie om dat naast m'n werk en de normale dagelijkse dingen te doen wil maar niet komen. Ik weet dat het waarschijnlijk net zo lang duurt om weer (gedeeltelijk) te herstellen als dat het duurde om zover te komen als in 2003, in mijn geval dus 10 jaar....Is er nu niets wat ik kan doen waardoor mijn energiepeil zou kunnen stijgen ?

Reactie

Als je van jezelf moet sporten, terwijl je er geen energie voor hebt, maak je jezelf gek. Je bent in conflict met jezelf en dat vreet energie. Je kunt beter beginnen met jezelf te accepteren. Het is goed zoals je nu bent, het herstel is al een eind op weg. Sporten en vrienden zien, een hobby uitoefenen zijn in principe goede dingen, maar werken averechts als ze gezien worden als een verplichting. Het herstel gaat waarschijnlijk sneller als je datgene doet wat je ontspant. Dat kan van alles zijn, variërend van helemaal niets doen tot een tijdschrift lezen, tv kijken, op een terrasje zitten of naar muziek luisteren. De tip is dus: stoppen met moeten, jezelf accepteren en (n)iets doen wat ontspant.