Welk effect heeft het vroeg in de overgang zijn en daarmee het verlies van het belangrijke hormoon oestrogeen?

Vraag: deze vraag stelt een vrouw die al vroeg in de overgang was en zich afvraagt welke invloed oestrogeenverlies heeft op burnout. Ze is sinds ze gestopt is met menstrueren erg veranderd, kan veel minder aan, is sneller moe en is nog steeds niet de oude, te meer daar ze ook veel meegemaakt heeft in die periode.

Antwoord: Veranderingen in de balans van geslachtshormonen hebben vaak een grote invloed op hoe iemand zich voelt. Niet iedere vrouw heeft een premenstrueel syndroom, maar velen merken wel dat ze prikkelbaarder zijn of sneller huilen dan anders. Zwangerschap en de blues na de bevalling zijn ook voorbeelden van periodes waarin de hormonen opspelen. En ook in de overgang is dit fenomeen merkbaar. Niet iedereen is er even gevoelig voor, en de vragenstelster heeft blijkbaar de pech dat ze dat wel is.
Bij de andere voorbeelden die ik noemde is de verandering in hormonenbalans van voorbijgaande aard. Bij de overgang is dat niet het geval. De oestrogeenspiegel blijft voortaan laag. Uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat vrouwen met een lage oestrogeenspiegel gevoeliger zijn voor depressies.
Hup, aan de hormoonpreparaten, lijkt dan het devies te zijn. Dat heeft echter ook nadelen. Zo vergroot het op den duur de kans op het ontstaan van bepaalde vormen van kanker. En bovendien geven pleisters en pillen geen honderd procent garantie op een goede stemming. Zoals ook bij deze schrijfster zijn er vaak andere zaken aan de hand die maken dat de kwetsbaarheid voor een depressie of burnout tot uiting komt in die aandoening.
In de overgang verlaten kinderen vaak het ouderlijk huis, carrières lopen dikwijls op zijn eind, ouders overlijden, het verlies van vruchtbaarheid betekent vaak dat men anders tegen zichzelf aan gaat kijken. Er is een besef dat de herfst van het leven aanbreekt, voortaan is het niet enkel meer een opgaande lijn. Het leren omgaan met deze veranderingen, door erover te praten met leeftijdgenoten, vriendinnen, desnoods in een (zelfhulp)groep is vaak waardevol om in de loop van de tijd het perspectief op het eigen leven bij te stellen. Ook het zoeken en proberen van nieuwe leuke activiteiten helpt om weer weerbaar te worden en de kwetsbaarheid minder kans te geven. Vrouwen die al jong in de overgang komen zullen hier misschien enige weerstand tegen voelen: ze zijn nog niet helemaal niet oud, ze willen de dingen nog doen zoals ze gewend waren, het leven levert ze een streek, niemand heeft dit¼ Dat is niet waar. Er zijn veel meer jonge vrouwen die in de overgang zitten. Sommigen zijn nog niet eens 35. Wellicht is er al een groep die elkaar heeft opgezocht ( graag het adres als iemand dat weet!) en anders een mooie gelegenheid om een groep te vormen om te kunnen delen wat jullie specifieke problemen zijn?