Parasympathisch herstel Daarnaast is het van belang wat je tegen jezelf zegt over de klachten. Een focus op woorden als blijvende zware vermoeidheid en chronische vermoeidheid maakt het herstel moeilijker. Je geeft jezelf steeds de boodschap dat je er niet vanaf komt Alternatief is een onderscheid te maken tussen sympathisch herstel en parasympathisch herstel. Sympathisch herstel houdt in dat je bijvoorbeeld gaat sporten om te herstellen. Deze herstelmogelijkheid is geindiceerd als het stresshormoon cortisol teveel wordt aangemaakt. Je hebt hardlopen of fitness nodig om de afvalstoffen kwijt te raken. Ook maak je met hardlopen endorfines aan, waardoor je je beter voelt. Bij sympathisch herstel kun je geleidelijk het werk hervatten. Je begint bijvoorbeeld met twee uur per week, en breidt dat een week later weer uit met twee uur, enzovoort. Bij de klachten zoals jij die beschrijft, lijk je vooral parasympatisch herstel nodig te hebben. De aanmaak van adrenaline en cortisol is mogelijk verstoord, sporten lukt niet omdat je bijvoorbeeld te weinig aanmaakt van de stresshormonen. Dan is het van belang vooral de dingen te doen die je leuk vindt of vroeger leuk vond en die je energie geven. Massage, yoga, ontspanningsoefeningen, meditatie, mindfulness, naar muziek luisteren, gewoon met een glaasje wijn op een terras zitten, in rustig tempo vijf minuten wandelen. Doe wel wat, want je spieren helemaal niet gebruiken is niet goed. Dus ook al ben je doodmoe, loop toch bijvoorbeeld ieder uur van de dag 5 minuten en rust daarna goed uit. Zo train je je lichaam onderscheid te maken tussen sympatische activering (het gaspedaal indrukken) en parasympathisch herstel (van de rem gebruik maken). |