Twee en een half jaar geleden is er een zware overwerktheid geconstateerd bij mijn man.
Als partner heb ik een paar vragen waar ik graag een antwoord op zou willen hebben kunt u mij helpen?

vraag1

Door de huisarts is bij mijn man een burnout geconstateerd. De huisarts adviseerde om psychologische hulp te aanvaarden. Dit werd ontkend en afgewezen door mijn man.
Daar bovenop overleden zijn ouders binnen 1 1/2 jaar daardoor kwamen er onenigheden in zijn familie, hij wisselde van functie (omlaag).
Mijn man gaat gewoon door alsof er niets is gebeurd, hij negeert alle signalen
Mijn vraag is hoe iemand in deze situatie er aan toe is, of kan zijn .

vraag 2

mijn man wil/heeft geen hulp nodig naar zijn zeggen
Als partner zie ik hoe hij steeds verder afglijdt in eenzaamheid, opgejaagdheid frustratie enz. enz. enz
Mijn huisarts is op de hoogte, maar kan ook niks doen. Ik voel me zo machteloos, daar hij dringend behandeling nodig heeft. Ik zoek naar een manier/mogelijkheid een weg
die behandelijk/hulp mogelijk maakt. Ik hoop dat jullie mij hiervoor advies kunnen geven

Uw eerste vraag betreft hoe iemand er aan toe is als hij doorwerkt met burnoutverschijnselen. Ik weet natuurlijk niet hoe uw man ervoor staat, maar wat ik in de praktijk heb gezien, is dat mensen die ondanks burnoutverschijnselen doorwerken, ooit afknappen. Ze kunnen ziek worden, hartproblemen krijgen en missen dan de veerkracht om te herstellen.
Vraag twee: Uit uw verhaal blijkt dat uw man ook in het werk gekrenkt is. Hem aanspreken op burnout ervaart hij waarschijnlijk ook als een krenking. Hij probeert het al zo goed te doen, en dan weer zegt iemand hem dat het niet goed gaat. Wel of niet in behandeling wordt zo een machtsstrijd en dat wint u toch niet. Het is de macht van de machteloze om maar door te gaan in het werk, alsof er niets aan de hand is. Wellicht kunt u hem erkennen voor wat wel goed gaat en een gezamenlijk doel voorstellen, bijvoorbeeld een leukere besteding van de vrije tijd, meer vakanties. Wanneer u samen met uw man als doel stelt een betere balans tussen vrije tijd en werk, hebt u meer kans om dingen bespreekbaar te maken. Waar het om gaat is dat hij zich niet nog meer aangevallen voelt, maar gesteund. Het zou kunnen dat u eerst zelf wat gesprekken met de maatschappelijk werkster of eerstelijnspsycholoog (doorverwijzing door de huisarts) nodig heeft om wat meer zelf doelen te stellen en uit de machtsstrijd te geraken.