Invloed van privé-leven op burnout

Ik ben na 6 weken afwezigheid vorige week begonnen te werken. Vanmorgen kreeg ik een opmerking op mijn werk waardoor ik een heuse hyperventilatie-aanval kreeg, en twee uren heb zitten huilen. Half juli had ik dit twee dagen op mijn werk, en ben daarna zes weken thuis geweest. Ik was helemaal in paniek omdat ik niet wist wat er met me gebeurde, ik had zo'n angst de controle over mezelf te verliezen. Sindsdien is iedere dag een gevecht, dwing ik mezelf om rustig te blijven, leuke dingen te doen, te gaan fietsen.

Alleen m'n werk interesseert me voor geen bal, maar financieel moet ik wel. Wanneer weet je of je terug klaar bent om te kunnen gaan werken? Ik weet nog altijd niet of het een burnout is waar ik last van heb. Kort samengevat: ik ben 26, heb twee dochters (8 jaar en bijna 2 jaar), een vriend (bijna ex-vriend) met een autisme-stoornis, een huis dat we aan het verbouwen zijn, woon tijdelijk bij m'n vader en dus ook dat huishouden regelen, en ik werk al 8 jaren fulltime als boekhoudster. Ik heb tijdens m'n laatste zwangerschap veel stress gehad met m'n vriend, de maanden na de bevalling ook maar toen was ik thuis en genoot ik de kleine spruit. Echter vanaf maart 2008 ben ik weer gaan werken, en dat is maar moeilijker en moeilijker geworden.

Heeft privé-leven ook véél invloed op een burnout? Soms wijzen m'n klachten richting een depressie, maar ik voel me niet depressief. Ik ben altijd optimistisch geweest (ook al heb al véél erge dingen in m'n vorige relatie meegemaakt), ik ben het laatste jaar dikwijls wél vlug prikkelbaar geworden, kwaad, zo erg dat ik dacht uit m'n vel te springen van frustratie. Ik heb graag dat alles verloopt volgens mijn planning. Sinds een jaar vergeet ik ook véél zaken en gebruik ik soms de verkeerde woorden in zinnen, hoewel ik wel aan het juiste woord aan het denken was. M'n zelfvertrouwen is bijna weg, ik kan geen beslissingen nemen, twijfel over alles. M'n werk doe ik ook niet graag, maar ik weet zelfs niet wat ik dan anders moet gaan doen. Het is gewoon een chaos met alles. M'n vriend heb ik aan de deur gezet omdat ik dacht dat hij de foute schakel was dat teveel inspanningen van me verlangde, maar zelfs hierover twijfel ik?

Ik ga nu proberen een afspraak te maken bij een homeopaat om van al m'n klachten af te geraken (zoals eczeem) en ik sta op een wachtlijst voor psychologische begeleiding. Dit wil ik echt nooit meer meemaken.

Reactie:

Prima dat je hulp zoekt. Depressie en burnoutklachten overlappen elkaar voor een deel. Het verschil is dat bij depressie een sombere stemming voorop staat en bij burnout de uitputting. Je zegt dat je geen sombere stemming hebt en je vermeldt ook niet uitputting. Je kreeg paniekaanvallen naar aanleiding van wat iemand zei op het werk. Dus wellicht is het vooral een angststoornis. Een angststoornis moet behandeld worden, dus het is heel goed dat je je bij een psycholoog hebt aangemeld.

Als je je weer goed voelt en je hebt nog steeds geen zin in je baan, kijk dan eens of je hetzelfde werk bij een leukere werkgever kan doen. Nog als antwoord op je vraag: je privé-leven heeft zeker invloed op burnout. Als je thuis veel spanning ervaart vanwege je relatie, dan is het vaak moeilijker je op je werk te concentreren en kost het werk meer energie. Als je daardoor uitgeput raakt, neemt het risico op burnoutklachten toe.