Is de reïntegratie
of de afbouw van prozac verantwoordelijk voor terugslag?
Ik ben sinds maart 2003 BO. Het begon
met de veel voorkomende BO klachten, misselijkheid, doodmoe, hartkloppingen,
nerveus, angstig, zeer slecht slapen en vervolgens neerslachtig
en huilerig. In plaats van beter worden werd alles eerst slechter.
Blijkbaar moet je door deze fases heen. Na een paar maanden krabbelde
ik weer wat op. Kon weer mensen om mee heen verdragen, al was
het met mate. Begon beter te slapen de moeheid werd minder, de
hartkloppingen werden minder en ik zag de toekomst niet meer zo
somber in.
Nadat we in september op vakantie zijn
geweest voelde ik me stukken beter. Samen met mijn psychologe
is besloten per oktober rustig te beginnen met reïntegratie.
Ik had genoeg van het ziek zijn er wilde weer wat doen. Na rustig
begonnen te zijn (1 uur per dag), zit ik nu op 3.5 uur per dag.
Soms werk ik langer om iets af te krijgen. De laatste weken verdiep
ik me weer helemaal in mijn werk en slaap er soms slechter door.
Tevens ben ik een paar weken geleden (ongeveer 5) gestopt (na
afbouwen met een halve dosis in drie weken) met het slikken van
Prozac. Sinds afgelopen dinsdag komen enkele klachten weer in
sterke mate terug. Ik voel me weer gespannen, alsof de zenuwen
weer door mijn lijf rennen. Hierdoor komen mijn sombere en neerslachtige
gevoelens weer terug en kan ik de hele dag wel huilen (wat ik
ook doe als mijn partner thuiskomt). Alle twijfels komen weer
terug (word ik wel beter, kan ik wel weer volledig werken, kan
ik straks wel voor mijn kindje zorgen etc.), hierdoor neemt de
spanning en somberheid alleen maar toe en voel me depressief.
Mijn vraag is: is dit een terugslag
veroorzaakt door de reïntegratie of kan het zijn dat de afbouw
van Prozac hier mee te maken heeft. Tevens vraag ik me af wat
de ervaringen met reïntegratie zijn. Is het "normaal"
dat je naar verloop van tijd een terugslag krijgt. Hoe moet je
hier mee om gaan. Ook vraag ik me af of je door een BO depressief
kunt worden. Ik heb namelijk het gevoel dat ik eerst BO ben geraakt
en daardoor in een depressie ben gekomen. Dat komt meer door de
gedachte van: als ik me zo voel wat doe ik hier dan nog, zo hoeft
het voor mij allemaal niet. Ik schrik dan weer van deze gedachten
en raak hierdoor nerveus en gespannen. Is dit een normaal verschijnsel
bij een BO?
Stress bij reïntegratie
Bovenstaande e-mail bevestigt het belang van begeleiding bij reïntegratie.
Voor veel mensen is de fase van het reïntegreren nog moeilijker
dan die van het herstellen van burnout. De afgelopen week zag
ik een cliënte die begin januari was gestart met reïntegreren.
Na anderhalve week had ze vreselijke hoofdpijn en was ook zij
bang dat alle klachten weer terugkwamen. Ik was blij haar zo snel
te zien na de werkhervatting zodat ik met haar kon afspreken wat
ze zou doen wanneer de stress bij de werkhervatting te hoog opliep.
Onder andere heb ik een paar methodes uitgelegd die in het boekje
Antistress in 366 dagen staan (tweeminutenmethode, energietherapie).
Een terugval bij reïntegratie is normaal, de stresshormonen
zijn nog erg snel te prikkelen en je zelfbeeld, je gevoel van
eigen waarde is niet optimaal. Je moet je dus aan het reïntegratieschema
houden, niet in oude valkuilen (overbetrokkenheid) stappen en
leuke dingen blijven doen naast het werk. Je moet accepteren dat
je nog niet geheel en al hersteld bent en dat het werk je helpt
verder te herstellen. Als de klachten zo hevig terug komen, kun
je ervoor kiezen het even wat rustiger aan te doen in het werk.
Ook adviseer ik vaak mensen na drie weken reïntegratie een
week vakantie te nemen, juist om het herstel te bevorderen.
Wat de prozac betreft: overleg met de huisarts. Je kunt ervoor
kiezen de prozac pas af te bouwen als de reïntegratie goed
verloopt. Als je de prozac gelijk afbouwt dan verminder je de
draagkracht, terwijl de draaglast enorm toeneemt. Mijn advies
is dus met de huisarts te bespreken de prozac niet af te bouwen
of de dosis tijdelijk te verhogen.
Burnout en depressie
Depressie én negatief denken hangen samen. Het is moeilijk
de gedachtes uit te dagen als je depressief bent en het helemaal
hebt gehad. Soms verdwijnt de depressie vanzelf als de burnout
voorbij is. In ieder geval is het van belang naar de depressief
makende gedachten te kijke en ze uit te dagen door de vragen te
stellen: is het zo, is het waar dat ik nooit meer beter word?
Bereik ik door zo te denken m'n doel, namelijk me lekkerder te
voelen en kom ik zo niet in conflict met mezelf of met een ander.
De methode van rationeel denken kan behulpzaam zijn bij het corrigeren
van disfunctionele gedachten. Daar zijn meerdere boeken over geschreven,
o.a. door Albert Ellis. De methode staat ook in mijn boeken over
burnout.
Bij veel mensen die burnout zijn, is de stemming somber. Vandaar
ook dat in de behandeling van burnout het aanleren van rationeel
denken een essentieel onderdeel is.
 |