Reïntegreren of eerst herstellen?
Allereerst wil ik u zeggen dat ik heel
erg blij ben met uw site.
Na lang zoeken naar "wat er toch eigenlijk met me aan de
hand was", (ik wist dat het ernstig moest zijn) kon ook ik
er na het lezen van alle informatie over burnout niet omheen.
Daarvoor was er te veel herkenning.
Waarschijnlijk heeft mijn omgeving (psycholoog, arbo-arts, huisarts)
het eerder geweten dan ik en ik vraag me dan ook af waarom nooit
iemand dit heeft genoemd en ik er zelf mee moest komen.
Bij mij is het, na jaren op mijn tenen te hebben gelopen op mijn
werk, (steeds een knopje om en; hup doorgaan!) na zeer veel verwaarloosde
lichamelijke signalen, maar vooral door een slepend onderhuids
conflict te hebben onderschat, uiteindelijk geresulteerd in een
nacht waarin mijn bloeddruk omhoog stoof en ik werkelijk de hele
nacht moest plassen. Ik kreeg geen tijd mijn hoofd weer op het
kussen te leggen, want de gang naar het toilet moest steeds weer
gemaakt worden.
Vervolgens zijn de bijna slapeloze nachten (maandenlang) vreselijk
(geweest), vind ik en vooral het feit dat je "het niet in
de hand hebt". Er vallen helemaal geen knopjes meer om te
zetten.
Nu, na 6 maanden thuis te zitten, is het nog steeds zo dat als
mijn werk in beeld komt, deze symptomen heftig terugkomen: veel
plassen, hoge bloeddruk, slecht (lees niet!) slapen, afvallen.
Om te kunnen herstellen zou het werk dus bij mij weg moeten blijven,
maar inmiddels moet er gereïntegreerd worden. Dat gaat nu
ook gebeuren, op een andere dan mijn eigen werkplek.
Ik vraag mij af of het beter is in deze situatie om nog verder
door de stress te gaan door te proberen toch het conflict op te
lossen of is het beter om het bij me weg te houden, zodat ik eindelijk
kan herstellen? (en dan dus met veel frustraties hierover achter
te blijven).
Verder ben ik benieuwd of het "plasverschijnsel" (en
dus gigantisch afvallen, in mijn geval 10 kilo!) een bekend verschijnsel
is bij burnout.
Antwoord:
Het conflict dat mede de aanleiding was voor burnout zal opgelost
moeten worden. Het is het beste wanneer de leidinggevende betrokken
wordt bij de behandeling. Uit onderzoek van B&A/Prometheus
blijkt dat bijna de helft van de medewerkers zich te weinig ondersteund
voelt door de leidinggevende bij terugkeer in het werk. Het conflict
weghouden lijkt me geen goede optie, het is een beetje struisvogelpolitiek.
Want het conflict gaat niet weg. Eventueel kan een mediator (iemand
die doet aan conflictbemiddeling tussen werknemer en werkgever)
helpen om het conflict op te lossen. Het komt niet vaak voor dat
iemand zoveel afvalt bij burnout. Het is vaak het omgekeerde,
iemand houdt vocht vast en komt aan (effect van stresshormoon
cortisol). Bij u is het omgekeerde het geval, u verliest veel
vocht. Veel moeten plassen hoort bij acute stress, met als stresshormoon
(nor)adrenaline. Het zou mooi zijn wanneer u bij de reïntegratie
ook een cursus stressmanagement zou mogen volgen. Ook voor de
bloeddruk is dat goed. In ieder geval hoop ik dat de reïntegratie
goed begeleid wordt (zie voor tips mijn boekje Antistress, een
366 dagenprogramma).

|