Reïntegratie loopt niet lekker

Sinds een jaar zit ik niet lekker in mijn vel. Burnout- en depressiekenmerken. In het voorjaar even thuis geweest, maar inmiddels weer volop aan het reïntegreren.
Ik loop nog steeds tegen een aantal dingen aan waardoor ik vastloop in mijn reïntegratie:
Ik interpreteer bepaalde situaties als een aanval op/ondermijning van mijn'specialisme', ik voel me niet gewaardeerd. Er worden beslissingen teruggedraaid, woorden en daden komen niet overeen. De reden hiervoor kunnen diverse zijn, maar het gaat me er meer om dat het niet met mij gecommuniceerd wordt. Iedere keer denk ik ach, niks aan de hand en haal mijn schouders op. Maar op een gegeven moment (stapeling) flip ik en barst ik uit in een huilbui waarin ik alles er uitgooi.
Ik heb cognitieve therapie gevolgd (HSK), maar dit werkt niet (altijd) bij mij. Ik vind het net een kind vertellen dat spruitjes echt wel lekker zijn. Als je er zelf niet in gelooft, die positieve kant, blijft het net een sprookje.
Daarnaast moet ik leren omgaan met de valkuilen bij perfectionisme. Ik heb met name moeite met het maken van keuzes en beslissingen. En het zelfvertrouwen is aardig gedaald afgelopen jaar. Werkgever vindt dit een taak van de hulpverlening, ik moet op eigen niveau kunnen functioneren.
Huisarts wil mij eventueel verwijzen naar een psychotherapeut. Werkgever vindt dat ik nog niet voldoende hersteld ben en vraagt zich af of het niet beter is dat ik wederom een tijdje thuis blijf. En twijfelt of mijn huidige disfunctioneren het gevolg is van ziek zijn of gewoon niet functioneren.

Wat is nu voor mij het beste hulpmiddel? Kan je me op weg helpen?

Allereerst: gefeliciteerd dat je zoveel hebt bereikt en zoals je schrijft volop aan het reïntegreren bent. Wat heb je allemaal gedaan om zover te komen? Veel inzet in ieder geval, doorzettingsvermogen, vechtlust. En natuurlijk een grote betrokkenheid op je werk en waarschijnlijk liefde voor je werk. Wat heb je tot nu toe iedere dag gedaan waardoor je waarschijnlijk al op 80% zit van het herstelproces?
Het perfectionisme is een lastige karaktertrek, daardoor zie je nu waarschijnlijk meer wat nog niet goed gaat dan wat goed gaat. Het zou kunnen dat een individuele psychotherapie het resultaat dat je bij de HSK hebt gehaald nog wat kan bekrachtigen. Dat je meer jezelf leert accepteren en minder jezelf afwijst omdat het nog geen 100% waar is.
Wat de sprookjes en de spruitjes betreft: ieder mens zit vol negatieve gedachten over zichzelf en vertelt zichzelf dagelijks waarom hij of zij niet deugt. Dit voelt vaak als meer waar aan dan de complimentjes die je jezelf kunt maken. Toch werkt geloof in complimentjes en de goede dingen als chocola: je voelt je er prettiger door. Je kunt ermee beginnen met anderen vaker een compliment te geven, dat maakt jezelf sterker, het geeft je meer macht. Bovendien zit je dan niet steeds te denken wat de ander van jou denkt.
Ik ben het met je eens dat je beter gewoon door kunt gaan met je werk en ofwel bij je werkgever coaching moet vragen of ondersteuning door een psychotherapeut - en dan wel graag eentje die op basis van cognitieve gedragstherapie werkt.