Relatieproblemen en burnout

Ongeveer 2 jaar geleden begonnen bij mijn vriend de klachten vermoeidheid, snel geïrriteerd, twijfels aan zichzelf en aan de relatie. Hij heeft de relatie beëindigd omdat daar volgens hem de oorzaak lag om hier na 2 maanden weer op terug te komen. Inmiddels wonen we niet meer samen. Hij is begin 2008 begonnen bij een coach omdat hij dacht dat het een zgn. quarterlife crisis was. Hier heeft hij wel een aantal inzichten gekregen, maar de klachten bleven bestaan en werden erger. Hij maakte lange dagen, had moeite om grenzen te stellen en met combinatie werk/ prive, laag zelfbeeld, snel emotioneel. Hij is toen begonnen bij HSK, maar bleef doorwerken. Eind 2008 is hij als het ware ingestort op zijn werk. Gewisseld van therapeut en het ging langzaamaan beter. Ook tussen ons en we hebben ook uitgesproken waarom we graag samen verder zouden willen. Juni 2009 werd de therapie bij HSK gestopt want hij zou het zelf  kunnen. Twee maanden ging het redelijk goed en ik had alle vertrouwen dat het goed ging komen met hem.

 Na een vakantie met vrienden ging hij erg achter uit. Hij zag het allemaal niet meer zitten, terugtrekken, weinig contact en er is ook een 'trauma' uit zijn verleden naar boven gekomen. De klachten lijken erger dan een jaar geleden, hij werkt weer en het lijkt alsof hij daarnaast geen prikkels aankan. Al die tijd heb ik me behoorlijk weggecijferd om hem te helpen en vooral niet de 'verkeerde' dingen te doen en zeggen. Een aantal weken geleden kwamen bij mij alle emoties er uit. Dat ik me eenzaam voel, het idee heb alleen voor onze relatie te gaan terwijl hij veel alleen wil zijn en RUST is eigenlijk het enige dat hij wil. De dag er na gaf hij aan erg geschrokken te zijn en dat hij de beslissing heeft genomen dat ik beter af ben zonder hem, dat hij mij alleen maar pijn doet en dat ik door moet gaan met mijn leven en niet op hem moet wachten. We hebben elkaar daarna nog gezien en hij zegt wel nog steeds van me te houden. Ik dacht er goed aan te doen te bevestigen dat de relatie uit is zodat de druk er voor ons beiden af is.

 Ik voel me enorm machteloos aangezien ik onze relatie van ruim 12 jaar niet op wil geven omdat hij ziek is. Ik probeer hem nu zo veel mogelijk met rust te laten en heb hem gezegd dat hij zelf op zijn manier er uit moet zien te komen en dat ik hoop dat er dan een toekomst samen is. Is dit gedrag herkenbaar en is er een kans dat hij hier uitkomt en weer in staat is liefde te geven en te voelen. Vooralsnog wil hij alles alleen doen aangezien hij vindt dat hij dit toch zou moeten kunnen na 1,5 jaar begeleiding.

Reactie:

De zekerheid dat hij eruit komt, is er niet. In ieder geval doet hij er goed aan om het trauma dat naar boven is gekomen te verwerken. Een trauma kan een energievreter zijn en daardoor burnout veroorzaken. Ook kan hij zich niet goed genoeg vinden voor jou, maar het helpt niet als jij zegt dat het anders is, dat moet hij zelf inzien.

Burnout is geen oorzaak van een slechte relatie of verwijdering. Ook bij burnout kun je voor je partner gaan en je door de relatie zeer gesteund voelen. De seks zal vaak wat minder zijn, omdat bij burnout ook vaak libidoverlies voorkomt. Maar de gevoelens voor elkaar hoeven niet uit te doven. Ik denk dat je er het beste aandoet te accepteren dat jullie uit elkaar zijn. Hem kun je niet beïnvloeden, wel kun je je richten op wat je wel in de hand hebt en leuke dingen te ondernemen, afleiding zoeken, met vriendinnen op stap gaan.