Roofbouw in en buiten het werk
Ik ben een man van 34 jaar, van beroep internationaal chauffeur,waarvan de laatste jaren voornamelijk Duitsland.
Ik maak altijd lange dagen, eet,slaap heel onregelmatig.
Ik heb sinds 3,5 jaar een buitenechtelijke verhouding met een getrouwde Duitse vrouw. Vorig jaar is zij bevallen van haar derde kind, wat naderhand van mij bleek te zijn. We hebben in die 3,5 jaar heel veel plannen gemaakt om samen verder te gaan.
Mijn thuisfront weet al sinds 1,5 jaar van de hele situatie af en heeft er niks tegen gedaan. Ik heb sinds die tijd steeds gezegd in Duitsland dat er wat moet veranderen, maar alles bleef bij het oude. Het werd een ware obsessie voor me.
Elke week 70 uur werken, waarvan het meeste 's nachts, weinig slapen af en toe maar 2 tot 3 uur in 30 uur.
Ik probeer 2 families met kinderen tevreden te houden.
Afgelopen augustus had ik vakantie, 3 weken, hier was ik echt aan toe, kon niet meer slapen, had totaal geen energie meer, vaak een slecht humeur, ongeïnteresseerd in alles om me heen etc.
De vakantie werd een ware fiasco, slecht weer, spanning liep hoog op.
Hierna gelijk weer aan het werk, met tegenzin, kon niet de energie en toewijding vinden die ik normaal wel heb. Mijn auto is normaal mijn alles,mijn vrijheid, heb precies een week gewerkt, ben dinsdag vertrokken en de dinsdag erna thuisgekomen, totaal gebroken en heb me ziek gemeld.
Ik zit nu 2 weken thuis, heb van mijn huisarts bromazepam gehad, maar daar reageerde ik heel raar op. Nu slik ik slaappillen maar die werken ook niet. Ik ben onder behandeling bij de GGZ met allerlei vage klachten, altijd moe, rusteloos, onzeker, niet kunnen slapen, hoofdpijn, pijn in mijn borstkas, mensen uit de weg gaan om niet te moeten praten, bang voor wat andere mensen over me denken omdat ik zomaar thuis zit en ik verder gezond ben, maar niet de energie vinden kan om te gaan werken.
Ik voel me waardeloos en zwak.
Nu is mijn vraag - heeft dit alles met een burnout te maken of zit ik er helemaal naast???
Zo ja,hoe ga je met zoiets om?
Reactie
Het zit er dik in dat het om burnout gaat. In je werk heb je roofbouw op jezelf gepleegd door veel te weinig te slapen. Daarnaast heb je je aandacht over twee gezinnen verdeeld. Van je vrouw verwachtte je kennelijk een oplossing, toen je haar vertelde een vriendin te hebben. Doordat ze het accepteerde, heb je de situatie ongewijzigd voortgezet.
Het zit erin dat je een keuze zult moeten maken tussen je vrouw en je vriendin. Twee gezinnen vermaken is de meeste mensen teveel.
Hoe je kunt herstellen van burnout kun je in mijn boekje 'Uit je burnout, een dertig dagen programma' lezen. Het gaat stap voor stap. Eerst je conditie herstellen, in plaats van pillen slikken, naar de sportschool. Vervolgens een redelijke belasting per dag organiseren, met een balans tussen inspanning en ontspanning. Wellicht samen met je vrouw in therapie, om te kijken wat jullie samen nog hebben. Als je opgeknapt bent, kun je ook eens nagaan welke baan je nog meer leuk vindt en die geen roofbouw op je pleegt. Belangrijk is dat je geduld hebt, kleine haalbare stappen zet en prioriteit stelt bij je eigen herstel. Hoe raar het ook lijkt, het is alsof je jezelf hebt weggecijferd voor beide gezinnen. Daar kun je mee stoppen. Iedere dag kun je bedenken hoe je goed voor jezelf kunt zorgen. Waarschijnlijk weet je dan ook wat je te doen staat. |