Welke therapie kan ik het beste volgen?

'Ik heb een vraag over mijn hoge bloeddruk, die momenteel onder controle gehouden wordt door medicatie.
Na een jarenlang verschrikkelijk huwelijk, ook wel naargeestig, genoemd en de zelfdoding van mijn lieve dochter, die ik gevonden heb, de verkoop van ons huis, de verhuizing, scheiding, verliezen van mijn werk en zelfvertrouwen, probeer ik de zin van mijn leven weer op te bouwen.
Dat doe ik door middel van vrijwilligerswerk, wat overigens niet beschouwd wordt als volwaardig, in mijn omgeving.
Eenmaal in de maand heb ik een gesprek met een psychiater, daar doe ik het mee.
Verder moet ik niet zeuren, want het rouwen om mijn lieve dochter moet nu toch wel een keer over zijn.
Na een assertiviteitscursus is mijn zelfvertrouwen wel een beetje opgekrikt , maar het feit van de gebeurtenissen in mijn verleden geeft mij toch schuldgevoelens, al weet ik dat ik daar niets mee opschiet.
Ik weet alles over ret-therapie.
Ik heb klachten als zweetaanvallen, hoge bloeddruk, hartkloppingen, opgefokt gevoel, het niet kunnen vinden in dit leven. Mijn vraag is: wat mankeer ik en wat kan ik nog meer doen, dan wat ik al probeer te doen?'

Ik heb veel respect voor u dat u deze mail schrijft. Het is erg moeilijk de gebeurtenissen die u beschrijft te verwerken. Een van de belangrijkste dingen is steun uit de omgeving, maar die lijkt bij u te ontbreken. U heeft een goede stap gezet door vrijwilligerswerk te doen en diverse cursussen. Het zal ongetwijfeld helpen, maar uit uw mail spreekt niet alleen verdriet maar ook teleurstelling in uw omgeving en uw behoefte om emoties te uiten, waaronder boosheid.
Het is haast onmogelijk boos te zijn op een kind, dat geen andere uitweg zag. Maar misschien bent u wel boos op wat u is overkomen, of op uw ex-man. Op dit moment richt u uw boosheid op uw omgeving die vindt dat het maar eens over moet zijn, en de psychiater die u maar eens in de maand ziet, en de therapie waar u zo uw best voor doet en die er toch niet voor zorgt dat uw bloeddruk daalt.
Boosheid heeft een nadeel, het jaagt het stresshormoon adrenaline op en daardoor houdt u het opgefokte gevoel. Als u niet boos zou zijn, zou u zich misschien heel erg verdrietig voelen en machteloos. Nog meer dan u zich nu al voelt. Daarom lijkt het mij verstandig om meer ondersteuning te zoeken, bijvoorbeeld van een maatschappelijk werker of een psycholoog. De huisarts kan u doorverwijzen naar iemand die eens per week de tijd neemt om naar u te luisteren, bij wie u zich veilig voelt en bij wie u alle emoties kunt laten zien. Eventueel kan dit ook een fysiotherapeut of haptonoom zijn. Mocht deze rouwverwerking niet succesvol zijn, dan kunt u EMDR proberen. EMDR helpt traumatische gebeurtenissen te verwerken (zie www.psycho-trauma.nl).
Een eerste stap is in ieder geval voor uzelf goed te zorgen, aan sport te doen,zodat u de ontregeling van de stresshormonen vermindert door afvalstoffen af te voeren. Wat kunt u doen om uzelf prettiger te voelen? Maak een lijst van vijftig leuke dingen en doe iedere dag een ding dat u vroeger leuk vond. Het zal niet onmiddellijk helpen, maar dat hoeft ook niet. Het gaat erom dat u in ieder geval weer dingen doet waar u vroeger plezier aan beleefde.