Vette persoonlijkheidsproblemen
Ik ben een 36 jarige jongeman met zeer ernstige spanningshoofdpijn en lichamelijke klachten.
Eind 1997 ging een relatie uit, terwijl per 1 jan 1998 ik aan een nieuwe baan begon (helaas niet naar mezelf geluisterd, want die baan voelde niet goed aan, toch gedaan, was toen ik ging solliciteren heftig verliefd, alles kon en was goed).
Na 3 maanden ging het al mis; er veranderde wat in mij, wist niet wat, begon verkeerd te denken etc, was dus al burnout, durfde niet aan te geven en voor mezelf te kiezen. Tevens kreeg ik last van die ex van mij, kreeg haar niet uit mijn gedachten. Het werd zo ernstig, ik kreeg last van dwanggedachten, belde haar op, kon haar niet loslaten. De stress op het werk werd alsmaar groter, ik kreeg spanningsklachten, maar bleef maar doorgaan onder het mom van: het gaat wel weer over. ik heb in november 1998 echt de druppel meegemaakt en nog ging ik door. In oktober 1999 was het echt over. Nu 8 jaar later zit ik nog met die ernstige klachten thuis, zie het niet meer zitten en heb enorme lage eigenwaarde. Heb echt vette persoonlijksproblemen en kom er niet meer uit. Heb een psychotherapeut, maar de spanningen blijven maar oplopen, ik kan ze niet kwijtraken. Kan verleden niet loslaten, zit steeds maar te denken aan wat er gebeurd is en volgens mij heb ik een trauma omtrent verlaten worden, wat moet ik in godsnaam????????
Reactie
Stel vooral niet te hoge eisen aan jezelf en mik op kleine verbeteringen. Het zou kunnen dat je last hebt van de ervaring van hoe je in de steek bent gelaten. Maar daarvoor hoef je niet jezelf zo in de steek te laten als je nu doet. Dat is agressie tegen jezelf richten.
Opvallend is dat je jezelf beschrijft als jongeman. Terwijl je toch al 36 jaar bent. Op z'n minst ben je een man. Waarschijnlijk zelfs een volwassen man. De aanpak van thuis zitten werkt in ieder geval niet goed. Je blijft geconcentreerd op wat er mis is gegaan en dat leidt tot verdere demoralisering en verminderd gevoel van eigenwaarde. Wat kun jij voor anderen betekenen, wat kun je voor anderen gaan doen? Een baantje als vrijwilliger, lid worden van een vereniging, een koor. Een wandelclub organiseren, lid worden van een fitnessclub. Onder de mensen zijn, waardoor je kunt relativeren en weer vriendschappen kunt sluiten, in eerste instantie met jezelf.
|