WAO-academicus

Sinds 1990 zit ik wegens psychische klachten in de WAO en vanaf 18 april word ik geacht weer 20 uur te kunnen gaan werken. Tsja, iets graag willen, betekent nog niet dat dat waar is, maar goed.

Ik heb als wao-academicus altijd van de deskundigen te horen gekregen dat ik niet ver onder mijn niveau moest gaan werken omdat zowel overbelasting als onderbelasting niet goed voor een mens zou zijn. Maar nu worden mij 3 functies voorgesteld die iedere schoolverlater ook zonder diploma zou kunnen doen.

Hoe zit het nu met de uitspraak dat onder je niveau werken niet goed voor je is? Is dit nu waar of niet? Is hier literatuur over? Is er documentatie uit de 90-er jaren waarin die uitspraken zijn genoteerd?

Reactie

Onderzoek wijst uit dat mensen zich het prettigst voelen bij uitdagend werk, waarbij zij een eigen inbreng hebben en de werksfeer als plezierig ervaren (zie o.a. Karasek, 1990). Maar dat wil niet zeggen dat hier geen uitzonderingen op zijn. Zo kiezen mensen na een burnout (en soms ook zonder) vaak voor heel andere dingen. Een advocatenechtpaar gaat een hotelletje in Frankrijk runnen, een IT'er gaat voor toeristen boottochten organiseren, een HRM-adviseur wordt verkoopster. Een hoogopgeleide moeder kiest ervoor thuis voor de kinderen te zorgen. Een psychotherapeute wordt IT'er.

Of het een succes wordt, hangt mede af van je verwachting en ambitie. Als je werk dat ook door lageropgeleiden kan worden gedaan, een aantasting van je eer en status vindt, dan voel je je minder waard en krijg je daardoor weer psychische klachten.

Als je denkt: prettig om gedeeltelijk uit de WAO te zijn en met wat voor een werk ik start, maakt me niet zoveel uit, dan voel je je beter. De situatie zelf veroorzaakt niet het gevoel, maar de interpretatie.