Zwangere vrouw met burnout

Ik ben op dit moment 16 weken zwanger en heb klachten die volgens de huisarts op een burnout duiden, waarvan mijn werk en studie de oorzaak zijn.?De afgelopen 2 weken ben ik vrijwel constant in een staat van paniek. Ik heb een soort misselijk stressgevoel in mijn keel, op mijn borst en bovenin mijn buik.?Dit verergert met de negatieve gedachten die ik heb, voornamelijk ernstige zorgen over de gezondheid van de baby door de constante stress en negatieve gevoelens. De huisarts geeft aan dat de effecten hiervan waarschijnlijk mee zullen vallen, maar wanneer ik hierover op Internet lees (wat ik waarschijnlijk niet had moeten doen), lees ik toch andere dingen.

Ik voel me ook vreselijk schuldig over het moment van zwanger worden en heb het gevoel dat ik dit aan had kunnen zien komen. Deze gedachten en gevoelens laten me niet los, hoe vaak ik me ook gerust laat stellen. Wanneer ik deze gedachten heb, gaat er een golf van stress/misselijkheid door me heen, waardoor de zorgen weer toenemen, etc. Kortom een vicieuze cirkel.?Omdat ik lange tijd in therapie heb gezeten voor zaken in mijn verleden, en goed in mijn vel wilde zitten wanneer ik zwanger werd, en me nu dit overkomt, lukt het me niet dit te accepteren, hoewel ik denk dat vechten er tegen niet de juiste manier is om hiermee om te gaan. Ik vind het ook vreselijk benauwend dit ik mijn lichaam deel met de baby en dat hij/zij alle negatieve effecten meekrijgt, waardoor ik op dit moment niet blij kan zijn met de zwangerschap en me heel erg verdrietig voel wanneer ik alleen de babykleertjes al zie liggen. Dit terwijl zwanger worden mijn grootste droom is.?Er lijkt nu geen uitzicht te zijn op betere dagen, wanneer ik me een dag beter denk te voelen, volgt er nog een ergere paniekaanval als de dag daarvoor.?'s Nachts slaap ik ontzettend moeilijk in, sommige nachten slaap ik niet. Als ik in slaap val, schrik ik na soms na een paar minuten, soms na een uur of twee weer wakker van het paniekgevoel. Ik kan dan niet aangeven waar ik dan precies van schrik. De huisarts geeft aan dat ik geen medicatie kan gebruiken i.v.m. mijn zwangerschap en heeft me het homeopathische middel Valeriaan gegeven, waar ik geen effecten van merk. Lichamelijk ben ik erg moe, wat de klachten verergert. Wanneer ik me erg druk maak, krijg ik ook krampen in mijn baarmoeder.?Ik heb veel (hysterische) huilbuien en en ben bang om alleen te zijn. Wanneer ik dan een paniekaanval krijg, kom ik daar zelf vaak niet meer uit. Vooral 's nachts is dit vreselijk. Ik heb dan het gevoel langzaam 'gek' te worden.?Mijn huisarts heeft me aangeraden uit te rusten, maar in de afgelopen 2 weken dat ik me ziek heb gemeld, ben ik nog geen seconde tot rust gekomen. De klachten zijn alleen verergerd, wat volgens mijn huisarts normaal is. Ik ben op doorverwijzing van hem naar een praktijkondersteuner geweest van het GGZ (geen psycholoog of psychiater). Na een gesprek van 15 min.(!) heeft zij mij een opdracht gegeven om meer inzicht te krijgen in de problemen op mijn werksituatie en hoe deze hiertoe geleid hebben. Na een maand heb ik een vervolgafspraak. Ik heb zelf niet het gevoel dat dit in combinatie met rust voldoende is. Ik weet dat dit waarschijnlijk een situatie is die niet snel opgelost kan worden, maar om de effecten voor de baby te beperken, wil ik graag zo snel mogelijk goede hulp.?Afgelopen week ben ik op mijn werk op gesprek geweest. Ik heb me hier niet bewust heel druk over gemaakt, maar de klachten zijn voor en na deze afspraak ernstig verergerd. Mijn werkgever heeft het voorstel gedaan (zonder overleg met de bedrijfsarts, deze is op vakantie) om komende week al drie dagdelen van 4 uur op therapeutische basis te gaan werken. Dit omdat lang thuiszitten volgens haar de klachten alleen verergeren. A.s. maandag moet ik hierover aangeven wat ik wil. Omdat mij alleen het idee al naar de keel vliegt en ik nog helemaal niet tot rust ben gekomen, lijkt mij dit niet verstandig en wil ik voorstellen de komende tijd helemaal niet op het werk te verschijnen en afspraken op een andere locatie te plannen. Dit hoewel ik van thuiszitten ook gek word.? ?

Ik lees dat u ervaring hebt in het begeleiden van zwangere vrouwen met een burn-out. Zou u mij alstublieft advies kunnen geven over de gehele situatie? Wat kan ik het beste doen om de klachten zo snel mogelijk te verminderen en de schade voor de baby te beperken? Kunt u iets zeggen over de gevolgen voor deze baby's? U zou mij hier vreselijk mee helpen, ik weet het namelijk zelf echt niet meer.? 

Advies

Bespreek met de huisarts dat de hulp die je krijgt volstrekt onvoldoende is en vraag verwijzing naar een gezondheidszorgpsycholoog of psychotherapeut. Ga bijvoorbeeld terug naar degene bij wie je eerder in behandeling bent geweest.

Je hebt last van angstklachten en hebt daarvoor behandeling nodig, deels gebaseerd op cognitieve gedragstherapie en deels gebaseerd op energiepsychologie.

Cognitief jaag je jezelf op met je angstgedachten en de boosheid en schuldgevoelens naar jezelf. Lees bijvoorbeeld eens terug hoe vaak je zegt dat de klachten verergeren. Niet doen, daarmee maak je jezelf alleen maar gek.

Energiepsychologie combineert een lichaamsgerichte en mentale aanpak. Je gebruikt hartenergie om jezelf te kalmeren. Het klinkt zweverig, maar wat maakt dat uit, als het maar werkt. Je kunt de volgende oefening proberen.

Maak je hoofd leeg. Leg je handen gekruist op je hart. Adem drie keer in en draai je handen dan om, zodat de andere hand boven ligt. Adem weer drie keer. Dat maakt je in ieder geval iets rustiger. Verdere oefeningen zijn te vinden in mijn boek Hart aan het werk, voorkom burnout.

De werkgever moet wachten op advies van de bedrijfsarts voor de werkhervatting. Als je je werk hervat, is coaching noodzakelijk.Graag professionele coaching, van minstens een uur per week. Vaak nemen werkgevers de kosten hiervan voor hun rekening. Met de coach en de leidinggevende kun je dan bespreken hoe je je werk hervat.

Sterkte!