Zo vind je een nieuw evenwicht na burn-out

Een passend werkritme vinden na een burn-out is lastig. De een houdt af uit angst voor een nieuwe burn-out, de ander wil juist zoveel mogelijk aanpakken. Hoe vind je – samen met je werkgever – een nieuw evenwicht?
Korte tijd na elkaar zag ik drie werknemers die er last van hadden dat hun werkgever een heel ander beeld had van wat burn-out voor ze betekent dan dat ze zelf ervaren.

Onder druk gezet

De eerste is een twintiger die van de bedrijfsarts had gehoord nog zeker een maand niet aan het werk te kunnen vanwege een burn-out. Pal daarop belde zijn baas met het verzoek of hij even langs kon komen om te kijken wat hij nog kon doen. Wat werk in het magazijn of zo. Dat kon hij toch wel doen? Hij had toch geen gebroken been? De werknemer voelde zich extra onder druk gezet en vreesde de dag dat hij weer aan het werk zou moeten.

De tweede is iemand die in de gezondheidszorg werkt en zich door de bedrijfsarts onder druk gezet voelt. Na acht dagen ziekteverzuim vindt de bedrijfsarts het welletjes geweest. Ze moet vooral thuis wat minder gaan doen, vindt de arts. Haar kinderen van vier en zes konden zichzelf wel aankleden. Ze hervatte haar werk, maar meer dan vijftien uur per week zat er niet in. Ze kreeg een coach toegewezen om haar productiviteit op te voeren. Zowel bij haar coach als op het werk barstte ze vaak in tranen uit. Ze loopt het risico opnieuw uit te vallen.

Teruggefloten

De derde is iemand die weer volledig werkt en nu wil solliciteren op een functie in een hogere salarisschaal. Zijn leidinggevende reageert afhoudend: ‘Laat eerst maar een jaar zien dat je niet terugvalt, dan kijken we wel weer verder.’ Boos en gefrustreerd loopt de medewerker weg. Hij voelt zich bestraft voor zijn burn-out in plaats van gesteund in zijn herstel.
Al deze werknemers voelen zich niet serieus genomen in hun klachten. Dat zegt niet meteen dat ze gelijk hebben. Het is voor beide kanten ook lastig om in te schatten wat iemand nog aankan die last heeft (gehad) van burn-out. Kenmerkend voor burn-outs is nu juist dat je het vanzelfsprekend vertrouwen in je eigen competenties kwijt bent.
Hoe kom je dan weer evenwichtig terug? Zonder te angstig te zijn dat je niets meer aankunt, maar ook zonder overmoedig te worden waardoor je weer in dezelfde valkuil valt als voorheen? En hoe kom je er als werkgever achter wat je in redelijkheid mag verwachten van een werknemer die last heeft van burn-outklachten?

Werknemer

Als je bent geveld door een burn-out, erken dan je kwetsbaarheid. Soms gaat dat vanzelf, omdat je fysiek nergens meer toe in staat bent. Maar vaak is het moeilijk om vast te stellen wat je wel en niet aankunt. Oordeel dan niet over wat je zou moeten, maar observeer hoe je lichaam reageert en onderzoek wat je wel en niet lukt. Dat verschilt bij iedereen.
Verdiep je in wat burn-out is en hoe het werkt. Je kunt bijvoorbeeld de stresstypetest op mijn website doen, maar er zijn ook tal van andere mogelijkheden. Als je jezelf niet in staat acht om een helder beeld te krijgen van wat er met je aan de hand is, zoek dan professionele hulp.
Maak een plan waarin geleidelijk progressie zit. Als je weer gaat werken, begin dan met twee uur per week. Breid dat iedere week met vier uur uit. Verander je dagritme en zoek naar nieuwe dagelijkse gewoonten waar je je goed bij voelt. Het positieve van burn-out is dat het je ertoe aan kan zetten om een nieuwe orde aan te brengen in je leven. Houd dat vast en probeer niet te bewijzen dat je weer de oude bent. Vertel je werkgever ook wat je aanpak is en hoe je probeert om tot een nieuw werkritme te komen. Dat schept vertrouwen in je goede wil.

Werkgever

Ook voor de werkgever is het belangrijk om in te zien dat een burn-out gepaard gaat met een beschadigd zelfbeeld. Daarom is het goed om in samenspraak met de werknemer een herstelprogramma af te spreken. Mocht er sprake zijn van terugval, zie dat dan niet als onvermogen, maar als een signaal dat je beter een andere route in kunt slaan.
Focus op wat de medewerker aangeeft wat goed is voor herstel en faciliteer dat. Zie de uitval van een medewerker ook als een aanmoediging om meer aan preventie van burn-out te doen binnen de organisatie.

Vorig bericht
Snel van je burn-out af
Volgend bericht
Drank is het probleem niet, craving wel

Gerelateerde berichten

No results found

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Menu