Maandag 14 november begint de week van de werkstress. Een initiatief van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid om bedrijven te stimuleren werkstress aan te pakken. Op de Facebookpagina van deze campagne vind je 56 tips voor bedrijf en medewerker om wat aan werkstress te doen. Prima tips. Alleen je hebt er niets aan als het bedrijf waar je werkt het je onmogelijk maakt om de tips op te volgen. Dan versterkt het een gevoel van machteloosheid.

Dat het zin heeft om wat aan stress te doen, staat buiten kijf. Meer dan een miljoen werkenden heeft last van burn-outklachten. Prioriteiten stellen, helder communiceren, pauze nemen, mail en telefoon uitzetten, thuis werken, energiegevers bijhouden, zorgen voor een goede nachtrust – allemaal heel verstandig. Maar dan moet je er wel wat aan kunnen doen. En dat is vaak niet het geval.

De minister van Sociale Zaken, Lodewijk Asscher, lijkt zelf het goede voorbeeld te geven. In een interview in de Volkskrant vertelt hij dat hij iedere ochtend zijn drie zoons in Amsterdam naar school brengt. Dan kan hij pas om half negen naar Den Haag. Als iemand klaagt dat hij zo laat op zijn werk komt, antwoordt Asscher: leer er mee leven.

Dat uurtje op het schoolplein levert hem veel op, zegt Asscher. Hij blijft erdoor relativeren en prioriteiten stellen. Hij komt op voor zichzelf en geeft niet toe aan de druk van een ander. Een mooie buffer tegen stress.

Daarmee geeft Asscher het goede voorbeeld. Maar ja, niet iedereen kan zeggen: leer er maar mee leven. De werkgever moet ook een veilig klimaat scheppen waarin die verantwoordelijkheid kan gedijen.

Je kunt wel prioriteiten stellen, maar als je van de ene klus naar de ander klus wordt gestuurd, schiet je daar weinig mee op. Helder communiceren is ook fijn, maar niet als dat betekent dat je bij kritiek of ziekteverzuim kans loopt op ontslag. Je telefoon tijdelijk uitzetten, je mail niet altijd hoeven checken, tijdig pauzeren …  heel goed allemaal, maar het moet wel kunnen.

Rol werkgever

De werkgever heeft er alle belang bij om te helpen de stress terug te brengen. In 20 jaar is het ziekteverzuim bij burn-out verdubbeld van 120 naar 242 dagen. Bij 20% van de mensen is er sprake van kans op herhaling. Tel daarbij op dat ieder individueel burn-outgeval de werkgever gemiddeld € 60.000 kost. In 2017/18 verwacht het UWV dat 60% van het ziekteverzuim veroorzaakt wordt door psychische klachten.

Werkgevers geven ook aan dat ze niet lichamelijke, maar psychologische klachten als grootste arbeidsgevaar zien voor werknemers. Bijna de helft van de bedrijven noemt werkdruk het belangrijkste arbeidsrisico.

Dus je zou denken dat werkgevers zich massaal aanmelden om zelf actief deel te nemen aan de week van de werkstress. Maar dat valt tegen. Vorig jaar deden “ruim 100” bedrijven mee volgens de Facebooksite. Dat teleurstellende cijfer stemt overeen met de uitkomst van een enquête van het SCP waaruit blijkt dat bedrijven nauwelijks maatregelen nemen om burn-outs en een te hoge werkdruk te voorkomen.

Maatregelen

Wat voor maatregelen kunnen bedrijven nemen? Op www.duurzameinzetbaarheid.nl staan voorbeelden. Bij Tony’s chocolonely investeren ze in een goede werksfeer door twee discoballen op te hangen. Bij een leuk resultaat drukt een werknemer op een knop en gaan ze draaien. Ze vragen ieder kwartaal naar de ‘Big 3’, persoonlijke doelen die een werknemer wil behalen. Ook trainingen om stress en werkdruk te verminderen zijn bewezen effectief, bijvoorbeeld trainingen van 5 x een uur.

Zelf begin ik volgende week donderdag, op de laatste dag van de week van de werkstress, met een training aan docenten en ondersteuners van scholengemeenschap Dunamare: grenzen stellen aan stress en werkdruk. Daar leg ik de nadruk op het aanpakken van angst. Want veel stress komt voort uit de angst die mensen ervaren. Angst om je werk niet aan te kunnen, angst voor controleverlies, niet goed genoeg te zijn, je baan te verliezen. Door het scheppen van een veilig werkklimaat, waarin werknemers gestimuleerd worden, fouten mogen maken en waar kritiek welkom is, kunnen werkgevers er prima aan bijdragen om werknemers in hun kracht te zetten.

Hoe je dat precies doet kun je ook lezen in mijn nieuwe boek dat deze week uitkomt: Uit je angst, in je kracht.

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Menu