Vakantie! Nieuwe ervaringen! Jezelf opladen! Inspiratie opdoen! Leuk. Je bedenkt dingen die je voortaan anders wilt doen. Meer sporten, beter voor jezelf zorgen, ander werk misschien. Alleen, als je weer gaat werken, vervliegen die plannen weer. Hoe zorg je ervoor dat je echt iets gaat doen met je frisse vakantie-ideeën?

Ik ben een week in Dublin en ervaar nu ook zelf dat verlangen naar verandering. Het appartement waar ik zit, kijkt uit op de silo’s en schoorstenen van de Guinness bierfabriek. Als je de straat in loopt, komt de gistlucht je tegemoet. 24 uur per dag sist en ratelt het. Ik verwonder me over de bedrijvigheid. Die reusachtige vaten waarin het borrelt en bruist. En uiteindelijk een glas donker bier met romige schuimkraag. Die dynamiek werkt aanstekelijk.Vakantiegeluk Guinessfabriek

Voordat ik de Guinnesstoer doe, bezoek ik de tentoonstelling As Above, So Below over de rol van spiritualiteit in de digitale beeldende kunst in het Irish Museum of Modern Art (IMMA). Nu is spiritualiteit niet echt mijn ding, net zo min als digitale kunst. Ik heb al moeite met mindfulness. Laat staan dat ik me open stel voor het occulte en het mystieke.

Maar goed, daar is vakantie voor, nieuwe ervaringen. En zo zweverig is het allemaal niet. De tentoonstelling gaat over het alledaagse verlangen naar wat er meer is in het leven. Een onbestemd verlangen, dat je niet kunt vatten. In een zaal met helder blauw geschilderde wolkenluchten belooft een tekstbordje me te helpen met een vraag waar ik mee zit. Daarvoor moet ik een koptelefoon opzetten. Een vriendelijke stem vraagt me mijn naam te zeggen in de microfoon die voor me staat. Oké. Ik negeer de andere bezoekers en zeg mijn naam. Nog een keer graag, maar nu harder. Doe ik ook. Dan moet ik mijn vraag stellen. “Wat moet ik met mijn leven?” Ik schrik ervan. Het klinkt wanhopig.

Via de koptelefoon krijg ik de instructie mijn ogen te sluiten en door de ruimte te lopen. In mijn verbeelding loop ik door het museum met de prachtige beelden en video-installaties. De stem verzekert me dat ik niets hoef te doen, alleen maar kijken naar wat zich aandient, en luisteren naar de antwoorden die bij me opkomen. Waarom zou ik iets met mijn leven moeten? Ik kan me ook gewoon openstellen voor wat zich aandient. Ik hoef mezelf niet onder druk te zetten, ik hoef geen doelen te stellen, ik hoef niet weer te verhuizen, of iets anders voor elkaar te krijgen.

De ervaring verrast me. Het doet denken aan de eerste mindfulness-les: meer openstellen, loslaten en geen doelen stellen. Dat sprak me toen niet aan. Ik ben een doener. Ik maak altijd plannen en bedenk graag iets nieuws. Afwachten, dingen op me af laten komen, past niet bij me. En wat ik nu moet doen, is loslaten. Wat een verrassende paradox.

Hoe zorg ik ervoor dat deze ervaring niet vervliegt? Het antwoord komt aan het eind van de rondgang door de Guinnessfabriek als ik een leeg glas bier mee naar huis neem met de gouden Guinnessharp erop. Een tastbare herinnering aan deze indringende vakantie-ervaring. Met als boodschap: mijn geest de vrije loop laten en genieten van wat zich aandient. Ik hoef maar naar het gouden harpje te kijken of de boodschap schiet me weer te binnen.

 

 

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Menu