Met ecstasy je trauma de baas

Met de opkomst van de neurobiologie is er ook weer belangstelling voor de therapeutische werking van drugs. Uit onderzoek komt vaak naar voren dat het goed kan werken. De vraag is alleen: tegen welke prijs?

Dit jaar gaan Nederlandse veteranen mdma, de werkzame stof van xtc, slikken als medicijn tegen hun trauma’s. Zij maken deel uit van een internationaal onderzoek naar de effectiviteit van mdma als behandeling van trauma’s. De groep onderzochten bestaat uit tweehonderd Amerikanen en 30 à40 Europeanen.

Eerder onderzoek laat zien dat bijna vier-vijfde van de ernstig getraumatiseerde patiënten geneest door de combinatie van xtc met psychotherapie. Als mdma in deze laatste onderzoeksfase goed scoort, dan wordt het goedgekeurd als medicijn in de VS en mogelijk ook in Europa (Volkskrant, 3 februari, 2018).

Een probleem bij dit soort onderzoek is wel dat het om verboden middelen gaat. Onderzoek wordt niet gesubsidieerd door de Amerikaanse overheid. Het geld voor dit soort onderzoek komt van een lobby-organisatie, de Multidisciplinairy Association for Psychedelic Studies.

Het effect van mdma is dat patiënten zonder angst en paniek onder ogen kunnen zien wat er is gebeurd, waardoor ze wat hen is overkomen kunnen verwerken. De methode is zo veelbelovend dat in de VS, waar 870 duizend veteranen getraumatiseerd zijn, vierduizend psychotherapeuten op de wachtlijst staan om deze nieuwe behandelwijze te leren.

LSD

In de jaren zeventig behandelde hoogleraar psychiatrie Bastiaans (1917-1997) oorlogsslachtoffers voor hun trauma’s met LSD. Hij liet ze al trippend hun oorlogsverleden herbeleven. Zijn behandeling was omstreden, hij kon het positieve effect niet goed aantonen en na een sterfgeval tijdens zijn behandeling werd hem een behandelverbod opgelegd.

Neurowetenschappers toetsen nu al enige jaren de geneeskundige kracht van verschillende psychoactieve stoffen, zoals LSD, psilocybine, DMT (het werkzame bestanddeel van ayahuasca). De toediening van de drug is kortdurend, patiënten worden niet verslaafd gemaakt. De drugs hebben een effect op het overlevingscircuit (de stressrespons) en de neocorticale circuits die betrokken zijn bij het werkgeheugen, aandacht en andere cognitieve functies. So far so good.

Psychiater Irvin D.Yalom vertelt in zijn memoires Dicht bij het einde, terug naar het begin over zijn eigen ervaring met de therapeutische werking van xtc. Rond 1980 ging het niet zo best met zijn huwelijk. Zijn vrouw Marilyn maakte carrière in vrouwenstudies en ging helemaal op in haar werk. Irvin Yalom voelde zich als echtgenoot verwaarloosd. Tijdens een etentje vroeg hij zich hardop af of het niet beter zou zijn als ze zouden gaan scheiden. Zijn vrouw slaakte onmiddellijk een diepe jammerklacht, waarna ze niet meer op het onderwerp terugkwamen.

Een tijdje later waren ze op bezoek bij de psychiater Rollo May die samen met hen ecstasy gebruikte. Yalom schrijft hierover: ’Nadat we de ecstasy hadden geslikt, praatten we wat, we gingen eten, we luisterden naar muziek, en we geloven allebei nog steeds dat onze huwelijksproblemen op de een of andere manier stomweg zijn verdampt. We veranderden, lieten onze negatieve gevoelens los en koesterden elkaar meer dan ooit tevoren. En die verandering bleek permanent! We begrijpen het allebei niet echt en gek genoeg hebben we nooit meer ecstasy gebruikt.’

Yalom was enthousiast over het positieve effect van xtc. Tegelijkertijd beklaagt hij zich erover dat er wel veel onderzoek wordt gedaan naar het effect van dit soort middelen, maar dat zijn eigen therapeutische benadering – de existentiële psychologie – zo weinig aandacht krijgt. Modern wetenschappelijk onderzoek richt zich op de mens als machine – waar valt er wat te repareren, en welke middeltjes kun je daarvoor gebruiken -, terwijl het het hele vraagstuk van de zingeving buiten beschouwing valt.

De toekomst van xtc als geaccepteerd geneesmiddel komt dichterbij. De schatting van wetenschappers is dat het rond 2021 op de markt zal zijn. Het is tekenend voor de ontwikkeling in de psychotherapie dat de werking van een partydrug alle aandacht krijgt en psychotherapie als een bijzaak wordt beschouwd. Als je je maar lekker voelt, lijkt het nieuwe adagium.


Citaat is afkomstig uit: Irvin D. Yalom, Dicht bij het einde, terug naar het begin, memoires van een psychiater, p. 201, uitgeverij Balans, 2017

Vorig bericht
Wifiloze spiritualiteit
Volgend bericht
Wondermiddel tegen werkdruk wordt zelden gebruikt

Gerelateerde berichten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Menu