Woede op het werk. Hoe profiteer je ervan?

Thema: arbeidsconflict, carrière

Het komt meestal zonder aankondiging: een woedeaanval op het werk. Een onterechte beschuldiging, een collega die te laat komt, een leidinggevende die je werk verknalt, een voorstel van je dat onbesproken blijft – het kan van alles zijn waardoor spontaan een golf van woede in je opwelt die eruit knalt voor je er erg in hebt. Hoe zorg je ervoor dat dat in je voordeel werkt?

Jemma (33), is als junior sales manager aangenomen bij een ICT-bedrijf. In haar proeftijd volgt ze een verplichte training. De trainer laat zien hoe je ervoor kunt zorgen dat klanten je adviezen blindelings volgen. Dat staat haaks op Jemma’s opvattingen over open communiceren. En dat laat ze weten ook. De trainer duldt geen tegenspraak, waarop Jemma hem woedend laat weten dat het totaal niet deugt wat hij zegt. Jemma’s leidinggevende zegt dat ze verder haar mond moet houden, ze bederft de sfeer voor het hele team. Daar heeft Jemma geen boodschap aan. ’s Avonds belt ze haar leidinggevende en zegt dat ze het vervolg van de training niet zal bijwonen. Resultaat: ontslag binnen de proeftijd.

Had dit ook anders kunnen aflopen voor Jemma?

Breinwerk

De een schiet sneller uit z’n slof dan de ander. Maar in het algemeen komt woede op het werk voort uit het gevoel dat er sprake is van onrecht. Dat kan op jezelf slaan, als je je niet erkend voelt, maar het kan ook om een algemeen gevoel van onrechtvaardigheid gaan, wat bij Jemma lijkt te spelen.

In het geval van Jemma werkt haar woedeaanval tegen haar. Als nieuwkomer is de kans klein dat iemand haar zal steunen, ze heeft nog geen credits opgebouwd. Bovendien schiet haar stresssyteem door de woede in de overdrive waardoor ze niet meer helder kan denken en dingen zegt waar ze later spijt van heeft.

Betekent dit dat je je woede maar moet inslikken? Helemaal niet. Woede kan ook positief werken, zeker als je daarmee onrecht aan de kaak stelt. Maar dan moeten anderen wel met je mee willen bewegen. Hoe krijg je dat voor elkaar?

Woede-pauze

Als je de woede voelt opkomen, accepteer dat, maar besef tegelijkertijd de je je brein nodig hebt om er iets goeds mee te doen. En dat brein werkt niet goed als de stresshormonen door je lijf gieren. Ga als het kan dus een stukje wandelen, haal een paar keer diep adem, of tel desnoods tot tien. In zo’n kleine woede-pauze kun je voor jezelf ook een beeld oproepen dat je kalmeert, bijvoorbeeld een mooie zweefvlucht die je hebt gemaakt in je vakantie. Ook kan het helpen om beelden paraat te hebben waarbij je je object van woede voor jezelf verandert in een komisch stripfiguur of iets dergelijks. Dat soort dingen geven je de rust om te bedenken hoe je steun kunt mobiliseren van je woede. Of, zoals misschien in Jemma’s geval, om te beseffen dat je tussen verkeerde mensen terecht bent gekomen en zo snel mogelijk weg moet zien te komen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.
Je moet de voorwaarden accepteren voordat je het bericht kunt verzenden.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Menu